Γιατί Τόση Φασαρία;

Αλήθεια, γιατί τόση φασαρία; Έχετε σκεφτεί ποτέ ποιος κάνει περισσότερη φασαρία σε ένα σπίτι όπου ζουν παιδια; Η απάντηση είναι προφανής: τα παιδιά βέβαια! Ή μήπως όχι…;

Λοιπόν, το σκέφτηκα αρκετα και κατέληξα στο ότι τα παιδιά κάνουν τη φασαρία που πρέπει να κάνουν! Παίζουν, τρέχουν, φωνάζουν, γελούν, απαιτούν, βλέπουν “παιδικά”, διηγούνται ιστορίες, κλαίνε… Και μέσα σε όλα αυτά έρχεται και το ξέσπασμα… Το οποίο ξέσπασμα μπορεί σαν αφορμή να έχει το σπιτάκι που “δεν το φτιάχνω καλά”, “το ίδιο φαγητό με χθες;”,” γιατί πρέπει να μην πάμε με άδεια χέρια στο σπίτι του φίλου μας;”, “θέλω να φορέσω το κουστούμι μου τώρα που περιμένουμε κόσμο(!)” και τόσα άλλα που αν σκεφτούμε όλοι εμείς οι γονέις μπορούμε να φτιάξουμε μία λίστα χωρίς τέλος! Και ένω ξέρουμε ακριβώς τη στιγμή που θα ξεσπάσει η μπόρα, τι κάνουμε; ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ. Γιατί το κάνουμε; Γιατί πιστεύουμε ότι έτσι θα “σπάσουμε τον τσαμπουκά”. Είναι έτσι όμως; Ας δούμε λοιπόν τη συνέχεια: υψώνουμε φωνή και το μικρό μας υψώνει και αυτό τη δική του. Εμείς αρχίζουμε και “φορτώνουμε”. Έδω αρχίζει η επίδειξη εξουσίας! Εμείς, σα γονείς, μαλώνουμε το παιδί μας φωνάζοντας και αυτό μπορεί να ξεσπάσει άσχημα. Τότε ακριβώς ο έλεγχος χάνεται…. Δύο άνθρωποι νιώθουν πληγωμένοι και το κυριότερο, δεν υπάρχει λόγος σοβαρός. Ό,τι έγινε πρόκειται για ένα ξέσπασμα που οφείλεται απλά σε συσσωρευμένη ένταση, κυρίως από την πλέυρά μας. Αμέσως μετά, η μαμά γεμίζει τύψεις γιατί γνωρίζει ότι το συμβάν θα μπορούσε να αποφευχθεί. Ο λογός είναι απλός: η αφορμή και η αιτία ήταν χωρίς ουσία και σπουδαιότητα!

ΠερισσότεραΓιατί Τόση Φασαρία;

Μια φορά και έναν καιρό…

…Ήταν μία πρικίπισσα διαφορετική. Το μόνο που ήθελε ήταν να γνωρίσει αυτόν τον κόσμο, και τα κατάφερε! Ήρθε στη ζωή μας και τη γέμισε με δώρα και σοφία.

Την προηγούμενη Κυριακή 2/7/2017 βαφτίσαμε τη μικρή μας πριγκίπισσα. Και το όνομα αυτής Θεοδώρα Σοφία. Το μυστήριο πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Γενέθλιου Θεοτόκου,  ένα εκκλησάκι κτισμένο σε ύψωμα με θέα μέχρι τη θάλασσα! Παρέα μας σε αυτήν την ξεχωριστή μέρα είχαμε λίγους φίλους και καλούς! Ο Πάτερ Γεώργιος φρόντισε, με το δικό του ξεχωριστό τρόπο, το μυστήριο να το θυμόμαστε όλοι για πολύ καιρό (εντάξει, εγώ θα το θυμάμαι για πάντα!).

Τα χαρακτηριστικά της τελετής που παρακολουθήσαμε ήταν τρυφερότητα, συγκίνηση, ευαισθησία, ανθρωπιά και πολλή αγάπη. Και όλα αυτά χάρις τον Πατέρα Γεώργιο ο οποίος δε δίστασε να κρατήσει τη μικρή μας αγκαλιά για αρκετή ώρα και να της βρέχει τα χεράκια και τα ποδαράκια της για να την κρατάει δροσερή, καθώς η μέρα ήταν πολύ ζεστή (45 βαθμοί C). Οταν έφτασε η στιγμή για το “βαφτίζεται η δούλη…” την έπιασε απαλά και την ακούμπησε με προσοχή μέσα στην κολυμπήθρα, όπου η μικρούλα μας βρήκε την ευκαιρία να πλατσουρίσει. Και τις τρεις φορές που έπρεπε το μωρό να μπει στο νερό, οι κινήσεις του παπά ήταν κυριολεκτικά αέρινες! Όταν φόρεσε τα βαφτιστικά της, ο πάτερ την κράτησε αγκαλιά, είπε σε όλους τους παρευρισκόμενους δυο λόγια για το μυστήριο και μετά, μαζί με τη νεοφώτιστη μπήκαν στο Ιερό. Οι ευχές του ζεστές και ανθρώπινες ακριβώς όπως και το μυστήριο που είχε μόλις τελέσει. Τον ευχαριστούμε πολύ!

Μετά το μυστήριο, στον καταπληκτικό προαύλιο χώρο της εκκλησιάς, κεράσαμε τους καλεσμένους μας τα καταπληκτικά εδέσματα, αλμυρά και γλυκά, του Deli Chef Catering.  Το φαγητό ήταν νόστιμο (με τα χοιρινά καλαμάκια να κλέβουν τις εντυπώσεις), τα ποτά δροσερά (και άφθονα), τα γλυκάκια στο τέλος παγωμένα (κάτι που όλοι μας το είχαμε μεγάλη ανάγκη, λόγω του καύσωνα) και φυσικά το προσωπικό (κ. Σπύρος και κ. Θοδωρής) άψογο!

Όλοι οι καλεσμένοι μας φεύγοντας πήραν και από μία μπομπονιέρα και φυσικά οι μικροί μας φίλοι διασκέδασαν με τις σαπουνόφουσκες (η συνταγή για καταπληκτικές σαπουνόφουσκες θα παρατύνει τη διασκέδαση)!

Ευχαριστούμε όλους τους φίλους και τους συγγενείς μας που τίμησαν το κοριτσάκι μας με την παρουσία τους! Τους ευχομάστε υγεία και ευτυχία! Επίσης χαιρόμαστε που τους έχουμε δίπλα μας σε αυτό το ταξίδι ανυπομονησίας! Ανυπομονούμε να δούμε τη διαφορετική μας πριγκίπισσα να μεγαλώνει και να ανθίζει σαν λουλουδάκι ξεχωριστό! Όπως όλα τα παιδιά σε αυτόν τον κόσμο, έτσι και το δικό μας, ήρθε για να τον κάνει ομορφότερο με τη διαφορετικότητά του!

 

My Healthy Gourmet!

Εδώ και περίπου ένα μήνα, από Δευτέρα μέχρι και Παρασκευή (τα ΣΚ απολαμβάνω, με μέτρο, νοστιμιές με την οικογένεια και τους φίλους μας!), το μεσημεριανό μου αποτελείται από φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρούς και γιαούρτι. Δε μπορώ να αποχωρηστώ τον πρωινό μου καφέ (υπέρδιπλος ελληνικός) συνοδευόμενο από μέλι – ταχίνι και τυρί πάνω σε 2 φετούλες ψωμί. Στο πρωινό μου δεν κάνω εκπτώσεις! Τα φρούτα είναι πάντα μαζί μου μέσα στην ημέρα σαν ενδιάμεσα σνακ. Το βραδυνό μου μπορεί να είναι κάποιο τοστ, σαλάτα ή παξιμάδι και τυράκι. Το μεσημεριανό μου όμως τα έχει όλα! Το γιαούρτι είναι ο βασικός πρωταγωνιστής και η όρεξή μου απλά το εμπλουτίζει. Από όλα όσα έχω χωρέσει σε ένα κεσεδάκι το αγαπημένο μου μείγμα θα το μοιραστώ μαζί σας:

  • 1 κεσεδάκι στραγγιστό γιαούρτι 2% λιπαρά
  • 4 παξιμαδάκια με χαρούπι  (χρησιμοποιώ του ΑΒ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ πεντανόστιμα!) ελάχιστα μουσκεμένα σε νερό
  • 1/2 πράσινο μήλο
  • 1/4 πράσινη πιπεριά
  • 2κγ ηλιόσπορο ψίχα ανάλατο
  • 1 χούφτα κάσιους ωμά, ανάλατα και ψιλοκομμένα με το μαχαίρι
  • 1 κσ ελαιόλαδο
  • 1 πρέζα κουρκουμά

Η εκτέλεση απλή: βάλτε όλα τα υλικά σε ένα μπολ, ανακατέψτε και απολαύστε!

Καλό Σαββατοκύριακό!

ΥΓ: Οι ποσότητες είναι ενδεικτικές, όλα είναι θέμα προτίμησης!

Έργα Καλών Τεχνών!

Από πέρσυ έχουμε αποκτήσει μία αγαπημένη συνήθεια: να διακοσμούμε τις πόρτες (αλλά και τους τοίχους) του σπιτιού μας με τις καλύτερες ζωγραφιες του Πάνου. Ο Πάνος κλείνε τα 6 σε ένα μήνα, δηλαδή μόλις αποφοίτησε από το Νηπιαγωγείο. Δημοτικό, σου ερχόμαστε!

Σήμερα λοιπόν ήταν η μέρα της διακόσμησης! Αδειάσαμε την υπέροχη  τσάντα που ετοίμασαν οι δασκάλες από τις εργασίες και, αφού ξεχωρίσαμε τις καλύτερες και αγαπημένες, τις κρεμάσαμε! Φέτος έβαλα μία και στο δωμάτιο μας, ένα ανθισμένο κλαδί αμυγδαλιάς! Αλλά τα πιο πολλά μπήκαν σε δίαφορες πόρτες του σπιτιού μας! Με αυτό τον τρόπο κάθε μέρα και κάθε στιγμή βλέπουμε εικόνες που μόνο ευτυχία μας χαρίζουν!

Η μικρούλα (17 μηνών) μας κοιτούσε γεμάτη απορία στην αρχή! Μετά άρχισε να διεκδικεί μία θέση εργασίας! Για αυτό το λόγο τις δώσαμε ένα καμβαδάκι και τέμπερες! Το αποτέλεσμα? Ορίστε!

Για να κάνετε το μωρό σας να σας χαρίσει την πρώτη του ακουαρέλα ακολουθείτε τα εξής βήματα:

  1. παίρνετε 1 καμβαδάκι πχ 20εκΧ20εκ
  2. διαλέγετε χρώματα από ακουαρελα που σας αρέσουν και σχηματίζετε τελίτσες χρώματος πάνω στον καμβά
  3. θα χρειαστείτε και μία σακούλα με zip για να βάλετε το καμβαδάκι μέσα
  4. Κλείνετε τη σακούλα και τη δίνετε στο μικρό σας. Αφήστε το να παίξει όσο θέλει! Ο τρόπος που αναμειγνύει τα χρώματα πραγματικά θα το μαγέψει. Μόλις τελειώσει απλά βγάλτε το καμβαδάκι προσεκτικά από το σακουλάκι και αφήστε το να στεγνώσει. Όταν είναι έτοιμο βάλτε το κάπου να το βλέπετε και να σας κάνει κάθε φορά να χαμογελάτε γλυκά! Πού ξέρετε…? Μπορεί να έχετε στο σπίτι σας τον επόμενο…Πικάσο, Νταλί, Βαν Γκογκ, Πόλοκ….

 

Ενυδάτωση Κανείς?

Ένα πράγμα (από τα πολλά…) που βαριέμαι στη ρουτίνα της προσωπικής μου περιποίησης είναι η κρέμα σώματος. Τις περισσότερες φορές μπαίνω και βγαίνω από το μπάνιο… αστραπή! Πρέπει όλα να τα κάνω γρήγορα! Περιττό να σας πω ότι έχω αφήσει τον Πάνο, 6 χρονών, να προσέχει τη μικρή, 17 μηνών, προκειμένου να κάνω ένα ντουζ! Πως λοιπόν να απολαύσω την ιεροτελεστία της ενυδάτωσης? Να απολαύσω την υφή και το άρωμα μιας καλής κρέμας σώματος? Τώρα, καταλαβαίνετε ότι το “βαριέμαι” προκύπτει από το γεγονός ότι δεν έχω χρόνο να κάνω αυτό που πρέπει σωστά! Και είναι τόσο ωραίο να νιώθεις το σώμα σου ενυδατωμένο και απαλό!

Πριν ένα μήνα αγόρασα από το super market το conditioner σώματος NIVEA . Έκανα το ντουζάκι μου, ξεπλύθηκα, άπλωσα τσακ – μπαμ το conditioner παντού, ξεπλύθηκα για 2η φορά και αυτό ήταν. Βγήκα, σκουπίστηκα, ντύθηκα, έτοιμη! Είχα την επιδερμίδα που ήθελα χωρίς κόπο: απαλή, ενυδατωμένη και μυρωδάτη! Τέλειο!

Χθες έκανα και το πρώτο μπάνιο για φέτος το καλοκαίρι. Η μέρα ήταν αρκετά ζεστή και απόλαυσα και το νερό και τον ήλιο (πάντα με αντιηλιακό) χωρίς τσιγκουνιές. Όταν επέστρεψα από την παραλία μπήκα στο ντουζ και ακολούθησα την καθιερωμένη μου πλέον ρουτίνα (αφρόλουτρο, conditioner). Ήμουν περίεργη να δω το αποτέλεσμα σε μια πιο αφυδατωμένη επιδερμίδα, λόγω της θάλασσας και του ήλιου. Αποτέλεσμα? Άψογα ενυδατωμένο και απαλό δέρμα! Γιούπι! Επιτέλους βρέθηκε ο τρόπος να ενυδατώνω το σώμα μου γρήγορα. Ειδικά τώρα το καλοκαίρι δεν ιδρώνω κάθε φορά που απλώνω την κρέμα σώματος, δεν την αισθάνομαι να κολλάει και νιώθω την επιδερμίδα μου ανάλαφρη. Η αμφιβολία μου για αυτό το προϊόν ήταν κατά πόσο θα μπορούσε να “σταθεί” στο δέρμα μετά από θάλασσα και ήλιο. Μπράβο του, τα κατάφερε!

Μαμάδες (και όχι μόνο) τρέξε να βρείτε το δέρμα που αξίζετε! Εγώ θα δοκιμάσω όλα τα αρώματα για να έχω πλήρη άποψη! Καλό βελούδινο καλοκαίρι!

Χειλάκι πετροκέρασο και μάγουλο… βερύκοκο!

Την προηγούμενη εβδομάδα φάγαμε τα τελευταία κεράσια, που τόσο απλόχερα μας προσφέρουν οι 2 κερασιές του κήπου μας! Για άλλη μία χρονιά ευχαριστηθήκαμε γεύση! Να μαστε καλά και του χρόνου!

Τώρα λοιπόν αρχίσαμε τα βερύκοκα, και εννοείται ότι προτιμάμε τα Διαμαντοπούλου, που θεωρείται η πιο νόστιμη ποικιλία παγκοσμίως! Δυστυχώς είναι και η ποικιλία που τελειώνει νωρίς…

Όπως καταλάβατε αυτή τη βδομάδα το μυαλό μου είναι στα φρούτα και η βασική μου απορία γεννήθηκε καθώς έτρωγα ένα μπολ μελιστάλαχτα βερύκοκα Διαμαντοπούλου: γιατί τα λένε έτσι? Και ναι, το γκούγκλαρα! Η αλήθεια είναι ότι δυσκολέυτηκα να βρω κάτι σχετικό, γιατί όλες οι αναρτήσεις αναφέρονται στο βερύκοκο γενικά… Ψάξε, ψάξε τα κατάφερα!

Υπεύθυνος για αυτά τα υπέροχα φρούτα είναι ο Γιώργης Διαμαντόπουλος από τη Λυκοποριά Ξυλοκάστρου, ένα χωριό που προπολεμικά φημιζόταν για τις κοντούλες του και όχι για τα βερύκοκα! Ο Διαμαντόπλουλος λοιπόν έφυγε για την Αμερική και επέστρεψε μετά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο ξανά στο χωριό του. Τότε έμαθε πως ο αδελφός του σκοτώθηκε στη Μακεδονία και ξεκίνησε να βρει τον τάφο του. Στην περιοχή εκεί καθώς περπατούσε του έκανε εντύπωση μία βερυκοκιά με καρπούς διαφορετκούς από αυτούς που ήξερε… Αφού έκοψε κάποια κλαδιά, τα τύλιξε σε βρεγμένα πανιά και τα πήγε στο χωριό του. Μπόλιασε κάποιες δικές του βερυκοκές και μετά από μερικά χρόνια γεννήθηκε αυτό το υπέροχο φρούτο: βερύκοκο Διαμαντοπούλου! Μμμμμ…!

Light Food, Light Mood…

Μπορει το σουβλάκι που τρώω αυτή τη στιγμή να μην συνάδει καθόλου με τον τίτλο του άρθρου μου, αλλά το κόκκινο κρασάκι Παλαία Κτήματα που πίνω μου φτιάχνει πραγματικά τη δίαθεση!

Όπως λέει και ο τίτλος, το να τρώμε ελαφριά γεύματα μας κάνει καλό, όχι μόνο στην υγεία μας, αλλά και στη διάθεσή μας! Η άποψη αυτή με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Βέβαια ελαφρύ γεύμα δε σημαίνει άγευστο γεύμα! Έγω τουλάχιστον, προσπαθώ όταν ετοιμάζω κάτι ελαφρύ να είναι οπωσδήποτε νόστιμο.

Το προηγούμενο Σάββατο είχαμε φίλους στο σπίτι το βραδάκι. Ήταν μία τέλεια αφορμή για χαλαρή κουβεντούλα και παιχνίδι για τα παιδιά. Κάτι σαν play date (όπως λένε και οι ξένοι) και βραδιά φίλων. Η βραδιά ήταν γλυκιά και πρόσταζε barbecue! Από το ψήσιμο, εννοείται, δε λείπουν ποτέ οι πατατούλες και οι σαλάτες! Εκείνη τη βραδιά λοιπόν, μέσα σε όλα, ετοίμασα και μία πληγουροσαλάτα (καινούρια λέξη, έτσι για να εμπλουτίζετε το λεξιλόγιό σας!) πεντανόστιμη! Κρίμα που δεν είχα ετοιμάσει μεγαλύτερη ποσότητα…

ΥΛΙΚΑ:

  • 1 φλιτζάνι του τσαγιού πληγούρι
  • 1 μελιτζάνα
  • 1 κολοκυθάκι
  • κρεμμύδι (προαιρετικά)
  • φυλαράκια φρέσκου δυόσμου
  • φυλαράκια αντράκλας
  • αλάτι, πιπέρι
  • κουρκουμά

Μουλιάζουμε το πληγούρι σε νερό μέχρι να το απορροφήσει. Για να γίνει πιο γρήγορα αυτό, αν θέλετε προσθέστε στο πληγούρι βραστό ή ζεστό νερό και σκεπάστε το δοχείο. Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι προσθέστε λίγο λαδάκι και τσιγαρίστε τη μελιτζάνα και το κολοκυθάκι, αφού πρώτα τα κόψετε σε κυβάκια. Όταν είναι έτοιμα τοποθετήστε τα σε απορροφητικό χαρτί.  Ψιλοκόβετε τη μέντα, το κρεμμυδάκι (αν θέλετε πιο ήπια γεύση περάστε το από το τηγάνι), την αντράκλα. Σούρώνετε το πληγούρι και αναμειγνύετε όλα τα υλικά μαζί. Προσθέστε αλάτι, πιπέρι και οπωσδήποτε αρκετο κουρκουμά, γιατί είναι το συτατικό που θα κάνει τη σαλάτα σας ξεχωριστή! Μην ξεχάσετε το ελαιόλαδο! Καλή σας απόλαση!