Ένα Παιδί 3 Χρονών Με Σύνδρομο Down


Κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου σε όλον τον κόσμο γιορτάζεται η μέρα για το σύνδρομο Down. Η συγκεκριμένη μέρα καθιερώθηκε το 2006 από τον καθηγητή Γενετικής του πανεπιστημίου της Γενεύης, Στυλιανό Αντωναράκη. Η επιλογή της ημερομηνίας δεν έχει γίνει τυχαία, καθώς βασίζεται πάνω στη γενετική διαφοροποίηση του συνδρόμου: 3 χρωμόσωματα στο 21ο ζευγάρι, 3.21. Σκοπός αυτής της παγκόσμιας μέρας είναι να ενημερώσει και ευαισθητοποιήσει το κοινωνικό σύνολο για τα ιδιαίτερα αυτά άτομα. Θα πω κάτι που, όσοι ειδικά διαβάζετε αρκετό καιρό το blog, το έχετε ξανακούσει (διαβάσει για την ακρίβεια…): τα άτομα με σύνδρομο Down έχουν τις ίδιες ανάγκες και τα ίδια όνειρα με τον οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο που θέλει μία ευτυχισμένη ζωή. Δεν θα τα απαριθμήσω, γιατί μυστική συνταγή και μοναδική προς την ευτυχία δεν υπάρχει! Όλα εξαρτόνται από εμάς τους ίδους, τα βιώματά μας, τις προτιμήσεις μας, τα όνειρά μας, την προσπάθειά μας και την ιδιοσυγκρασία μας…

Στο δικό μας σπίτι η παγκόσμια μέρα για το σύνδρομο Down μπήκε τα 3 τελευταία χρόνια, που υπάρχει στη ζωή μας και η Σοφία. Δε θα μπορούσα να μην κάνω αναφορά και φέτος σε αυτήν την ημέρα… Ο σκοπός μου όμως φέτος είναι να βοηθήσω όλους εσάς να γνωρίσετε λίγο καλύτερα το σύνδρομο μέσα από την καθημερινότητα της 3χρονης Σοφίας. Για την ακρίβεια, μέσα από την καθημερινότητά της βασιζόμενη σε όλα αυτά που έχει κατακτήσει μέχρι τώρα, αναπτυξιακά μιλώντας.

Κατ’ άρχας, να πω ότι, ξέχωρα από τις γενικότητες, το κάθε παιδί μεγαλώνει με τον δικό του τρόπο. Κάπως έτσι συμβαίνει και με τη Σοφία, μόνο που ο δικός της τρόπος και ρυθμός είναι, ή έτσι μπορεί να φαίνεται, πιο αργός από το μέσο όρο (και ίσως λίγο πιο κάτω…). Αλλά τελικά ποια είναι αυτά τα ορόσημα τα αναπτυξιακά για ένα παιδί 3 χρονών;

ΠερισσότεραΈνα Παιδί 3 Χρονών Με Σύνδρομο Down

Επάγγελμα: Καπετάνισσα

Η Καπετάνισσα!

Εδώ στο blog ο Μάρτης είναι αφιερωμένος στις γυναίκες. Σε όλες τις γυναίκες του κόσμου που πάντα έχουν κάτι να μας πουν και να μας διδάξουν. Ο καλύτερος τρόπος για να συμβεί αυτό είναι απλά να τις ακούσουμε. Για αυτήν την εβδομάδα είπα να πάω μια βόλτα στη θάλασσα για να συναντήσω γοργόνες! Και εννοείται ότι συνάντησα μία, όχι απλά γοργόνα αλλά καπετάνισσα! Η Σοφία είναι καπετάνισσα σε επιβατηγο-οχηματαγωγό πλοίο. Αλλά πριν την αφήσω να σας τα πει εκείνη, οφείλω να πω και εγώ κάποια πράγματα για την καπετάνισσά μας.

Η Σοφία είναι βέρα Κερκυραία! Έχει 2 γονείς που όλη μου η οικογένεια αγαπάει πολύ! Έχει έναν δίδυμο αδελφό και έναν μεγαλύτερο. Ακόμα θυμάμαι αυτήν  και τον αδελφό της στο » Σχοίνο» τα καλοκαίρια, μωρά στην αγκαλιά της γιαγιάς Σοφίας… Τώρα η γιαγιά Λένα έχει αναλάβει τη μικρή της κόρη και ο παππούς Γιάννης συνεχίζει να μοιράζεται τη… σοφία του μαζί μας, όποτε βρίσκει ευκαιρία. Τώρα γιατί σας τα λέω όλα αυτά; Γιατί να ξέρετε ότι τίποτα στη ζωή δεν είναι τυχαίο! Αν υπάρχει ομορφιά, δε χάνεται αλλά διαιωνίζεται!

Περνάω στο ψητό! Ας γνωρίσουμε την Σοφία την Καπετάνισσα!

♥ Καπετάνισσα, πές μας λίγα λόγια για εσένα;

Με λένε Σοφία Βαραγγούλη, είμαι 29 χρονών, παντρεμένη με ένα μικρό 3,5 ετών κοριτσάκι. Κατάγομαι από το όμορφο νησί του Ιονίου, την Κέρκυρα. Σαν παιδί μεγάλωσα στην πόλη της Κέρκυρας, συγκέκριμενα στην περιοχή της Ανάληψης. Τα καλοκαίρια μου τα περνούσα κοντά στη θάλασσα, στον Παραμόνα, μία παραθαλάσια περιοχή στο χωριό Άγιος Ματθαίος.

♥ Τί ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις σαν παιδί; Γιατί;

Σαν παιδί ήθελα να γίνω δασκάλα – καθηγήτρια, λόγω του ότι η μητέρα μου είναι καθηγήτρια. Θαύμαζα το πόσο την αγαπούσαν οι μαθητές της όταν μας χαιρετούσαν στο δρόμο, όποτε τους συνατούσαμε

♥ Πώς προέκυψε αυτό το επάγγελμα;

ΠερισσότεραΕπάγγελμα: Καπετάνισσα

Ημέρα Της Γυναίκας: Οι Σκέψεις μου Και Οι Ανησυχίες Μου…

8 Μαρτίου είναι η παγκόσμια μέρα της γυναίκας. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, στο σπίτι μας αυτήν την

Photo by Jon Tyson on Unsplash

ημέρα την αντιμετωπίζαμε με δυσπιστία… Και επίσης ποτέ δεν ήθελα να βγαίνω εκείνη την ημέρα, ξέρετε για να διασκεδάσω. Εντάξει, μπορεί να φαίνομαι σε μερικούς ξινή, ξενέρωτη και ό,τι άλλο θέλετε, αλλά υπάρχει λόγος, ή ακόμα καλύτερα, υπάρχουν σκέψεις που με «τρώνε». Αλήθεια, όταν τελικά επικράτησε σε όλο τον κόσμο (σχεδόν) η μέρα της γυναίκας, τελείωσαν και τα δεινά της; Βελτιώθηκε η θέση της στην κοινωνία; Έπαψαν οι αδικίες; Ήρθε ο σεβασμός; Και όχι δεν είμαι φεμινίστρια. Αγαπώ την ισότητα και το σεβασμό ανάμεσα και προς όλα τα πλάσματα αυτού του πλανήτη.

Από το 1975 και μετά τα Ηνωμένα Έθνη καθιέρωσαν την 8η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Και αυτό έγινε για να θυμόμαστε όλους αυτούς τους αγώνες του 19ου αιώνα που έδωσαν οι Σουφραζέτες στην Αγγλία, οι εργάτριες της κλωστουφαντουργίας στην Αμερική, οι Γυναίκες της Γαλλικής Επανάστασης, το φεμινιστικό κίνημα της δεκαετίας του 1960, η Λυσιστράτη…

Όλες αγωνίζονταν για τα δικαιώματα των γυναικών:

  • σωματική ακεραιότητα

  • αυτονομία

  • δικαιώμα στα δημόσια αξιώματα

  • δικαίωμα σύναψης νομικών συμβάσεων

  • δικαίωμα ψήφου

  • οικογενειακό δίκαιο

  • δικαίωμα στην εργασία

  • δικαίωμα για μόρφωση

  • αναπαραγωγικά δικαιώμτα

ΠερισσότεραΗμέρα Της Γυναίκας: Οι Σκέψεις μου Και Οι Ανησυχίες Μου…