Νέα Μανούλα, Καλωσήρθες! Αυτά Είναι Τα Δικά Μου Απαραίτητα Για Το Μωρό Που Έρχεται (ή μόλις ήρθε!)

Όσο έχουμε το μωράκι μας στην κοιλίτσα μας δε χορταίνουμε να διαβάζουμε βιβλία ή πληροφορίες σχετικές με τη ζωή και ανάπτυξή του σε κάθε μήνα της εγκυμοσύνης μας. Σιγά, σιγά εμπλουτίζουμε τις γνώσεις μας για το πώς πρέπει να μεγαλώσουμε το θησαυρό μας, τι πρέπει να κατακτήσει σε κάθε ηλικιακή φάση και ποια είναι όλα αυτά τα απαραίτητα για το μωρό μας εργαλεία (παιχνίδια, βιβλία, συσκευές, αξεσουάρ κτλ) που και θα κάνουν τη ζωή μας ευκολότερη σε αυτό το νέο μας ρόλο. Και κάπως έτσι φτιάχνουμε τη λίστα, ή και τις λίστες θα έλεγα, με τα απαραίτητα για το μωρό μας!

Αυτά ακριβώς έκανα και εγώ, ειδικά στο πρώτο μου παιδί. Βέβαια, οφείλω να ομολογήσω ότι, όσες φορές και να ζήσει κανείς το θαύμα της μητρότητας, πάντα θα είναι το ίδιο μαγικό. Θυμάμαι όταν ήμουν έγκυος στη Σοφία, κάθε φορά που την έβλεπα στον υπέρηχο, ή κάθε φορά που την ένιωθα ήταν λες και μου συνέβαινε για πρώτη φορά… Και ας ήταν το 2ο παιδί μου!

Για να επανέλθω λοιπών στο θέμα μας! Τι λέγαμε; Α, ναι: τα απαραίτητα για το μωρό μας! Όταν είσαι έγκυος ακούς για πολλές λίστες: λίστα εγκύου, λίστα μαμάς και μωρού για το μαιευτήριο, λίστα με τα απαραίτητα για το μωρό για το σπίτι, τόσα φανελάκια, τόσα κορμάκια, θήλαστρο, αποστειρωτής, πιπίλες, μπιμπερό, κάδος για πάνες, λίκνο… και τόσα ακόμα που σε κάνουν να πελαγώνεις! Και το καλύτερο ξέρετε ποιο είναι; Ότι από τη στιγμή που θα διαβάσουμε μία λίστα με τα απαραίτητα για το μωρό μας, δε δεχόμαστε από κανέναν να μας αφαιρέσει το παραμικρό! Στο τέλος, καταλήγουμε με ελαφρύ πορτοφόλι και ένα σπίτι γεμάτο άχρηστα απαραίτητα για το μωρό μας πράγματα…

Για να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου εμπειρία, θα σας πω οτιτο καρότσι που αγόρασα ήταν λάθος επιλογή: μεγάλο και δύσχρηστο και ακριβό… Ευτυχώς στη βάφτιση του πρώτου μου παιδιού, του Πάνου, η θεία μου μας έκανε δώρο το κλασικό καρότσι – μπαστούνι της Chicco  και σώθηκα!!! Είναι μικρό, κλείνει με μία κίνηση και χωράει παντού! Το καρότσι βρίσκεται μόνιμα στο πορτ-παγκάζ του αυτοκινήτου, για να είμαστε ετοιμοπόλεμοι!

Εγώ σήμερα σε αυτό το άρθρο δε θα ασχοληθώ με καμία λίστα. Δε θα αναιρέσω καμία τους και ούτε θα προσθέσω κάτι. Απλά θα μοιραστώ μαζί σας τα δικά μου απαραίτητα για το μωρό, που δεν είναι άλλα από αυτά που έκανα (και κάποια κάνω ακόμα) με τη δίχρονη Σοφία, το 2ο παιδί μου, που γεννήθηκε με Σύνδρομo Down. Να τονίσω ότι τίποτα από αυτά που θα διαβάσετε δεν αποτελεί μέρος ειδικής αγωγής. Είναι πράγματα που μπορούμε όλοι να κάνουμε για τα λατρεμένα μας μωρά!

Με βασικό γνώμονα την πνευματική ανάπτυξη και την ανεξαρτησία της Σοφία, ξεκίνησα από πολύ νωρίς να δημιουργώ ένα περιβάλλον κατάλληλο ώστε να τη βοηθήσω να τα πετύχει. (Εξάλλου, αυτό που θέλω από τα παιδιά μου είναι να είναι καλά, ευτυχισμένα, γενναία και ευγενείς.)

ΠερισσότεραΝέα Μανούλα, Καλωσήρθες! Αυτά Είναι Τα Δικά Μου Απαραίτητα Για Το Μωρό Που Έρχεται (ή μόλις ήρθε!)

Πανεύκολα Muffins Μαρμπέ Για Πρωινό (και όχι μόνο!)

Τι θα λέγατε αυτό το ΣΚ να φτιάχνατε για όλους στο σπίτι σας πανεύκολα και νοστιμότατα muffins; Θα είναι μία πολύ ωραία και γευστική έκπληξη για όλη την οικογένεια όταν θα τα εμφανίσετε στο τραπέζι την ώρα του πρωινού. Έξάλλου τα Σαββατοτοκύριακα είναι μία καλή αφορμή να κάτσουμε όλοι μαζί και να πάρουμε το πρωινό μας! Ειδικά για όσους από εμάς που έχουμε μικρά παιδιά, το πρωινό και ταυτόχρονο ξύπνημα είναι αναπόφευχτο! Πάρτε χαρτί και μολύβι ή απλά πατήστε «print»:

Υλικά:

  • 200γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 κγ baking powder
  • 200γρ ζάχαρη
  • 125γρ λιωμένο βούτυρο αγελαδινό
  • 1 βανιλίνη
  • 2 αυγά
  • 30γρ κακάο
  • νερό
  • 70γρ γάλα
  • ταψάκι για muffins
  • λαδόκολλα κομμένη σε τετράγωνα 15εκΧ15εκ ή χαρτάκια για muffins

Εκτέλεση:

Προθερμένουμε το φούρνο στους 170°C στον αέρα και ξεκινάμε την εκτέλεση της συνταγής. Βάζετε το κακάο σε ένα μπολ και προσθέστε για αρχή 3 κσ νερό. Ανακατεύετε μέχρι να έχετε μία αλοιφή. Επειδή μπορεί να μη φτάσει το νερό, συνεχίζετε να προσθέτετε νεράκι με το κουτάλι και κάθε φορά ανακατεύετε μέχρι να σχηματήσετε μία αλοιφή.

Στο μίξερ χτυπάτε το βούτυρο, τη ζάχαρη και τη βανιλίνη μέχρι να αφρατέψει το μείγμα σας. Προσθέτε 1 – 1 τα αυγά και συνεχίζετε το χτύπημα. Συνεχίζετε με το αλεύρι, το baking και το γάλα και χτυπάτε μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά. Πέρνετε από το μείγμα που μόλις χτυπήσατε ένα φλιτζάνι και το ανακατεύετε με το κακάο. Ανακατεύετε μέχρι να γίνει το νέο μείγμα σοκολατένιο.

Βάζετε τη λαδόκολλα ή τα χαρτάκια, τα τοποθετείτε στις θέσεις στο ταψάκι σας και γεμίζετε: 1 κσ λευκό μείγμα, 1 κγ σοκολατένιο μείγμα και τελειώνετε με 1 κσ από το λευκό. Έτσι γεμίζετε όλες τις θήκες. Θα σας βγουν 10 – 12 muffins. Εμένα την τελευταία φορά μου βγήκαν 10… Έχω βγάλει και 11 αλλά και 12… Γιατί όμως? Παίζει ρόλο το κουτάλι που θα χρησιμοποιήσετε, αλλά και το χαρτί. Με τη λαδόκολλα μπορείτε να γεμίσετε λίγο παραπάνω τις θηκούλες, αλλά αν χρησιμοποιήσετε χαρτάκια ψησίματος, τότε δεν πρέπει να γεμίσετε τις θήκες πάνω από τα 3/4 (σε αυτήν την περίπτωση αρχίστε να γεμίζετε με κουταλάκι του γλυκού).

Καλή απόλαυση! Καλό Σαββατοκύριακο!

ΥΓ: Μην ξεχνάτε: τα νόστιμα τα απολαμβάνουμε μόνο με παρέα! Γίνονται πιο νόστιμα!

Τάρτα Με Κολοκύθα

Η τάρτα για μένα είναι μία υπέροχη λύση για ένα πλούσιο ορεκτικό (να μην πω και κυρίως πιάτο στην καθημερινότητά μας) σε κάποιο τραπέζι με φίλους, αλλά και σε κάποιο πιο επίσημο. Οι παραλλαγές που μπορούμε να έχουμε είναι ΠΟΛΛΕΣ! Ξεκινάμε από τη βασική συνταγή για τη βάση για τάρτα και αφήνουμε τη φαντασία μας, την όρεξή μας και διάθεση μας να δημιουργήσουν. Η τάρτα σα ζύμη είναι τόσο εύκολη που πραγματικά θα ξεχάσετε το φύλλο κουρού από το ψυγείο του σούπερ μάρκετ!

Υλικά για τη βασική ζύμη τάρτας:

  • 1 αυγό
  • 250 γρ. αλεύρι
  • 150γρ. βούτυρο αγελάδος
  • αλάτι, αν η τάρτα μας θα είναι αλμύρη (1 πρέζα)
  • ζάχαρη, αν η τάρτα μας θα είναι γλυκιά (1 πρέζα)
  • 2 – 3 κ.σ. νερό αν χρειαστεί

Εκτέλεση:

Τα… ψύχουλα που έγιαν ζύμη!
Το στρώσιμο-μπαλώματα και η τάρτα καθώς βγαίνει από το φούρνο, γιαμ!

Τρίβουμε το βούτυρο με το αλεύρι μέχρι να δημιουργήσουμε… ψύχουλα. Προσθέτουμε το αλάτι (ή τη ζάχαρη), το αυγό και ζημώνουμε. Αφού πεδέψουμε λίγο το ζυμάρι μας, τότε προσθέτουμε το νεράκι μας. Μην προσθέσετε και τις 3 κουταλιές αμέσως. Ρίξτε μία, ζυμώστε και αν χρειαστεί προσθέστε και άλλη. Συνήθως εγώ κάθε φορά που τη φτιάχνω δε βάζω παραπάνω από 2 κουταλιές της σούπας. Αφού ζυμώσετε και αποκτήσετε ένα ομοιογενές ζυμαράκι, το κάνετε μπαλίτσα, το τυλίγετε με μία μεμβράνη και το βάζετε στο ψυγείο να ξεκουραστεί. Εγώ όταν φτιάχνω τάρτα, ετοιμάζω το ζυμάρι από την προηγούμενη και το βγάζω 10 λεπτάκια πριν από το ψυγείο. Αν δεν έχετε πυρίμαχη φόρμα για τάρτα, τότε καλό είναι να αλείψετε το ταψάκι σας με λίγο βούτυρο πριν αρχίσετε το στρώσιμο. Ο τρόπος που στρώνω εγώ την τάρτα στη φόρμα είναι άκρως επαγγελματικός και επιστημονικός: όπως βλέπετε και στη φωτό (δεξιά) παίρνω λίγο από το ζυμάρι και στρώνω σιγά σιγά όλη την επιφάνεια, σαν μπαλώματα! Μην ξεχάσετε να φτιάξετε «φράχτη» για να κάτσει η γέμιση.  Αφού στρώσετε τη ζύμη, τρυπίστε την με ένα πηρούνι και ψήστε την για 10 λεπτάκια σε προθερμασμένο φούρνο στος 180°C.

Υλικά για τη γέμιση:

  • 1 κρεμμύδι κομμένο
  • 1 αυγό
  • 200 ml κρέμα γάλακτος
  • 300 γρ. κολοκύθα κομμένη σε κύβους (αν σας αρέσει μπορείτε να βάλετε και παραπάνω!)
  • 400γρ τυρί κασέρι πικάντικο τριμμένο (το Διβάνη είναι η πρότασή μου!)
  • 60 γρ. γαλλικό κατσικίσιο τυρί (αν δε σας αρέσει μπορείτε να βάλετε όποιο άλλο κρεμώδες τυρί θέλετε)
  • αλάτι
  • πιπέρι
  • κουρκουμά

Εκτέλεση:

Τσιγαρίζουμε με λίγο λάδι το κρέμμυδι και την κολοκύθα μέχρι να μαλακώσουν. Μετά περάστε τα από το multi ίσα για να «σπάσετε» την κολοκύθα. Μεταφέρετε το μείγμα σε μπολ και προσθέστε όλα τα υπόλοιπα υλικά. Αφού τα ανακατέψετε, περιχύνετε τη βάση που έχετε στο φούρνο και συνεχίζετε το ψήσιμο για 30 λεπτά ακόμα. Η τάρτα σας είναι έτοιμη! Δε χρειάζεται να την ξεφορμάρετε, απλά απολαύστε την!

Καλή σας όρεξη!

Α, μην ξεχνάτε τα νόστιμα στη ζωή σας να τα απολαμβάνετε με παρέα!

Τα Παιδιά Μας Και Οι Δουλειές Του Σπιτιού

Τα παιδιά μας και οι δουλειές του σπιτιού ποια σχέση μπορεί να έχουν; Τα παιδιά μας και οι δουλειές του σπιτιού μπορούν να έχουν κάποια σχέση; Τα παιδιά μας και οι δουλειές του σπιτιού μπορούν να συνυπάρξουν; Βασανιστικά ερωτήματα, ξέρω… Τα παιδιά μας και οι δουλειές του σπιτιού είναι μία συναρπαστική ιστόρία, θα έλεγα. Και όπως κάθε συναρπαστική ιστορία έχει ευκολίες, δυσκολίες, γέλια, φωνές, μα πάνω από όλα προκλήσεις! Για να μην σας περιγράψω πώς κάνω έγω τις δουλειές του σπιτιού με το 2χρονο στα πόδια μου!

Όταν γεννήθηκε η μικρή μας η Σοφία (που έχει σύνδρομο Down), άρχισα να αναζητώ τρόπους για το πώς θα κάνω τη ζωή της καλύτερη. Μέσα σε αυτές μου τις αναζητήσεις (σε βιβλιογραφία, διαδύκτιο και ειδικούς) έπεσα πάνω σε τρόπους διαπαιδαγώγησης που, υπό άλλες συνθήκες δε θα ασχολιόμουν καν! Είναι αυτό που λέω: το κοριτσάκι μάς μας έχει κάνει σοφότερους! Με το πρώτο μου το παιδί πολλά πράγματα ήρθαν μόνα τους. Τώρα εγώ η ίδια προκαλώ την περιέργεια της Σοφίας για να ανακαλύψει αυτόν τον όμορφο κόσμο που την περιβάλλει. Μαζί με το κοριτσάκι μας βάζουμε πλυντήριο ρούχων και πιάτων, τακτοποιούμε τα ρούχα στα συρτάρια, μαζεύουμε τα παιχνίδια, στρώνουμε κρεβάτια και οτιδήποτε άλλο μπορεί να κάνει, πάντα σύμφωνα με την ηλικία της. Έτσι λοιπόν, καθώς έψαχνα, βρέθηκα να διαβάζω μία πολύ ενδιαφέρουσα λίστα με τις δουλειές που μπορεί να κάνει ένα παιδί, ανάλογα με την ηλικία του.

Και τώρα ξέρω πολύ καλά τί σκέφτεστε: σιγά μην κάνουν τα παιδιά δουλειές σπιτιού! Επίσης ξέρω και τί σκέψεις κάνατε όταν είχατε το πρώτο σας παιδάκι στην κοιλιά σας: θα του μάθω να μαζεύει τα πράγματά του από πολύ νωρίς, έτσι ώστε να γίνει τακτικός/ή και νοικοκύρης/α. Αλλά δεν έγινε ποτέ… Και ούτε θα γίνει αν δεν κάνετε όλες αυτές τις δουλειές μαζί με το παιδί σας. Πρέπει να του μάθετε, όχι απλά να μάθει! Το μοντέλο στη ζωή του είστε εσείς!

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τη λίστα, όπως σας υποσχέθηκα και στο άρθρο 10 Μυστικά Για Καθαρό Και Τακτοποιημένο Σπίτι , που θα μας βοήθησει να… γυρίσουμε την ταινία Τα Παιδιά Μας Και Οι Δουλειές Του Σπιτιού. Η λίστα είναι κατά ηλικία.

ΠερισσότεραΤα Παιδιά Μας Και Οι Δουλειές Του Σπιτιού

Δύο Χρόνια Μαζί Με Το Σύνδρομο Down

«14 Ιανουαρίου 2016. Η μεγάλη μέρα είχε φτάσει! Η μέρα που θα κρατούσαμε το κοριτσάκι μας για πρώτη φόρα στην αγκαλιά μας! Ο αδερφούλης της ήταν ακόμα πιο ενθουσιασμένος! Η στιγμή έφτασε! Αρχίσαν τα μισόλογα….σχιστά μάτια, υποτονικότητα, ο γιατρός ρωτούσε αν «είχαμε πει τίποτα για αμνιοπαρακέντιση» και εγώ 2 ώρες μετά τη γέννα κοκκαλωμένη και μουδιασμένη. Να ζητάω να δω το μωρό μου επίμονα, ώσπου μου το φέρνουν! Δάκρυσα γιατί κατάλαβα ότι αυτό το μωρο ηταν διαφορετικό από ολά τα αλλά… Είχε κάτι παραπάνω….Είχε ένα χρωμόσωμα παραπάνω…Είχε τρισωμία 21! Το κατάλαβα αμέσως, άσχετα αν επισημοποιήθηκε 10 μέρες αργότερα! 
Σε αυτές τις 10 μέρες ελπίζαμε ότι έχει γίνει κάποιο λάθος, ότι ζούμε σε κάποιο κακό όνειρο! Κι όμως η πραγματικότητα είναι μία: το μωράκι μας είναι νταουνάκι! Είναι όμορφη, γλυκιά, με γαλανά ματάκια, πρωταθλήτρια στο θυλασμό και υπερκινητική! 
Τις πρώτες μέρες μετά τα επίσημα αποτελέσματα πίστευα ότι η ζωή μας δε θα έβρισκε ποτέ τους ρυθμούς της. Ο μπαμπάς μας δεν ήθελε να αγγίξει το μωρό. Δε μπορούσε να το δεχτεί! Είχε πελαγώσει! Σκεφτόταν όλα αυτα τα πράγματα και τις καταστάσεις που μας περιμένουν στο μέλλον, τα είχε βάλει μπροστά του και προσπαθούσε να τα ξεπεράσει όλα μέσα σε μία μέρα! Δεν κοιμόταν και δεν έτρωγε! Ο αδελφούλης της από την άλλη μόνο αγάπη και ενθουσιασμό ένιωθε! Όλο την αγκάλιαζε και όλο τη φιλούσε! Αυτό ακόμα και σήμερα δεν έχει αλλάξει! Έγω προσπαθούσα να ισορροπήσω μεταξύ πόνου, μητρότητας και λοχείας! Τελικά τα καταφέραμε! Ο μπαμπάς μας μας αγκαλιάζει, μας φιλάει και μας λέει όλα αυτα που λένε μπαμπάς και κόρη μεταξύ τους! Η αλήθεια είναι ότι η μικρούλα μας τρελαίνει κόσμο και με τα μοντελάκια της! Το κόκκινο ειδικά είναι το χρώμα της: έντονο όπως και τα συναισθήματα που προσφέρει σε όλους όσοι την περιτριγυρίζουν!
Είναι ένα χαρούμενο μωρό που το μόνο που χρειάζετε είναι αγάπη, αγκαλιές, φιλιά, φροντίδα! Εμείς δεν έχουμε παρά να της τα προσφέρουμε απλόχερα! Ξέρουμε ότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας! Οι δυσκολίες θα είναι πολλές! Αλλά ποιος έχει παιδιά και δεν παιδεύεται! Η ζωή με ένα νταουνάκι απλά έχει κάποιες προκλήσεις παραπάνω! Δεν είμαι σε θέση να τις γνωρίζω ακόμα και δε μπορώ να τις φανταστώ! Εδώ θα μαι και θα τις μάθω, θα τις αντιμετωπίσω και θα κάνω το παιδί μου περήφανο για τη μαμά της! Η μαμά της είναι ήδη περήφανη για κείνη γιατί ήδη έχει καταφέρει πολλά: κατ’ αρχάς γεννήθηκε, πράγμα αρκετα δύσκολο στις μέρες μας με τόσους προγεννετικούς ελέγχους! Μας άλλαξε τη ζωή και τον τρόπο που βιώνουμε την καθημερινότητα μας, τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους γύρω μας και τον τρόπο που θέτουμε τις προτεραιότητές μας! 
Η μικρή μας πριγκίπισσα είναι διαφορετική! Όπως κάθετι διαφορετικό, έτσι και η μικρούλα μας μονοπωλεί το ενδιαφέρον μας! Αφήστε λοιπόν τα ουσιαστικά να γεμίζουν το μυαλό σας, την καρδιά σας, την καθημερινότητά σας και τη ζωή σας!»
Αυτά αποτύπωσα στις 9 Φλεβάρη, 2016. Λίγες μέρες αφού η Σοφία ήρθε στον κόσμο. Ναι, καλά καταλάβατε, η Σοφία έχει σήμερα (14/1/2018) γεννέθλια. Η Σοφία σήμερα κλείνει τα δύο της χρόνια. Και εμείς κλείνουμε 2 χρόνια με το Σύνδρομο Down.
Έχοντας διανύσει τα πρώτα δύο χρόνια της νέας μου ζωής, έχω νιώσει πολλά και καμιά φορα αντικρουόμενα συναισθήματα! Έχω νιώσει χαρά, ευτυχία αλλά και δυστυχία. Τις περισσότερες φορές όλα αυτα τα διαφορετικά συναισθήματα τα έχω νιώσει σχεδόν ταυτόχρονα! Πως γίνεται; Αυτό δε μπορώ να το εξηγήσω…
Κοιτάω την μικρή μου πριγκίπισσα και νιώθω ευλογημένη που ο Θεός, η φύση ή τελοσπάντων οποιαδήποτε δύναμη θέλει ο καθένας μας να επικαλεστεί, με αξίωσε να πάρω μέρος στο θαύμα της ζωής! Να δημιουργήσω για άλλη μια φορά στη ζωή μου ζωή! Να βιώσω και πάλι αυτό το μεγαλείο της ανθρώπινης φύσης! Και εκεί που λες ότι δεν υπάρχει κάτι πιο μεγάλο από αυτό που ζεις, να κλαις και να θέλεις να γυρίσεις το χρόνο πίσω! Μετά να κρατάς τη ζωή σου όλη αγκαλιά και να χαμογελάς, να γεμίζεις αγάπη, ευτυχία και ολοκλήρωση! Να χαμογελάς και αμέσως μετά να κλαις με λιγμούς και να αναρωτιέσαι «γιατί».
Δεν υπάρχει ικανοποιητική απάντηση σε αυτό, όσο και αν ψάξεις! Μόνο μία σκέψη: να μαι γερή και δυνατή, γιατί έχω πολύ δρόμο μπροστά μου!
Αν θα ήθελα να κάνω έναν απολογισμό της ζωής μου τα 2 τελευταία χρόνια η λίστα μου θα ήταν κάπως έτσι:
  • αγάπη
  • ολοκλήρωση
  • ευγνωμοσύνη
  • αγκαλιές
  • φιλιά
  • γέλια
  • δάκρυα
  • απόγνωση
  • ελπίδα
  • παιχνίδι
  • ξεγνοιασιά
  • ανεμελιά
  • φωνές
  • ατελείωτες πάνες
  • λεκέδες από φρούτα και φαγητό σε όλα σχεδόν τα ρούχα μου
  • ξενύχτι
  • ευτυχία
  • ευτυχία
  • ευτυχία….

Δε διαφέρει και πολύ ίσως από τη δική σας λίστα, σωστά;

Η ζωή μας, παρ’όλ’αυτά, έχει αλλάξει… Έχουν μπει στην καθημερινότητά μας συνήθειες και υποχρεώσεις που πότε δεν είχαμε φανταστεί…

Η Σοφία έχει κάνει 8 υπέρηχους καρδιάς. Ο πρώτος της ήταν σε ηλικία 12 ημερών… 8 φορές έχει κάνει εξέτασεις αίματος. Η πρώτη φορά ήταν σε ηλικία 1 μηνός… Έχουμε επισκεφτεί 3 φορές ΩΡΛ για να διαπιστώσουμε αν η Σοφία μας ακούει. Η πρώτη φορά ήταν σε ηλικία 15 ημερών…
Η Σοφία έχει πάει 2 φορές στον οφθαλμίατρο και μία φορά σε οπτομέτρη. Ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί αν η όρασή της είναι σωστή… Σε ηλικία 40 ημερών η Σοφία επισκέφτηκε για πρώτη φορά ορθοπεδικό. Από τότε έχει ξαναπάει άλλες 5 φορές…
Την καρδιά της την παρακολουθούμε τακτικά. Τα ματάκια της τα παρακολουθούμε τακτικά. Γενικές εξετάσεις κάνουμε τακτικά. Η Σοφία ακούει μια χάρα. Προς το παρόν, δε χρειάζεται παρακολούθηση από ορθοπεδικό. ‘Ισως γιατί έχει κάνει σχεδόν 100 ώρες φυσιοθεραπεία.
Η Σοφία από τότε που ήταν 8 μηνών έχει κάνει 200 ώρες ειδικών θεραπειών: εργοθεραπεία, λογοθεραπεία και φυσιοθεραπεία. Η φυσιοθεραπεία τελείωσε… Το κορίτσι μας, από ότι φαίνεται έχει σωστή στάση σώματος και κάθε μέρα δυναμώνει. Η εργοθεραπεία και η λογοθεραπεία συνεχίζονται κανονικά. Για πόσο θα συνεχιστούν είναι απλά άγνωστο… Οι 200 ώρες θεραπείων μεταφράζονται σε 200 μέρες στους δρόμους. Κάποιες από αυτές ήταν καλές, άλλες μέτριες και άλλες πολύ στενάχωρες. Αυτές οι 200 μέρες ισούται με το 1/3 των συνολικών ημερών που έχει ζήσει μέχρι στιγμής η Σοφία… Οι μέρες που πρέπει να πάμε «για μάθημα» απλά γεμίζουν με αυτό το δίωρο. Όλα περιστρέφονται γύρω από τις συμβουλές και υποδείξεις των θεραπευτών της μικρής. Κάθε φορά που περιμένω τη Σοφία να τελειώσει τα μαθήματά της σκέφτομαι πάντα το ίδιο: αν η Σοφία δεν είχε Σύνδρομο Down, τι θα κάναμε αυτή τη στιγμή; Κάθομαι και γεμίζω το μυαλό μου με ένα κάρο εικόνες με βασικό πρωταγωνιστή το μικρό μας πολύτιμο κορίτσι.

Είμαστε όλοι περήφανοι για την εξέλιξη της. Όλα είναι εξαιτίας της Σοφίας: η προσπάθειά της, η αυτοπαρακίνησή της, το πείσμα της, το νάζι της, οι αγκαλιές και τα φιλιά της. Έχει θάρρος και πιγμή. Συμπαθεί και αντιμπαθεί πρόσωπα. Έχει προτιμήσεις σε παιχνίδια και φαγητό. Έχει αδυναμία στον λατρεμένο της αδερφό, είναι η «μιτσή του», όπως λέει. Της αρέσει η μουσική, το τραγούδι και ο χορός. Είναι φοβερή οργανοπαίχτρια: παίζει… κρουστά. Βαριέται και το δείχνει ξεκάθαρα! Βρίσκει πάντα τρόπο και ξεπερνάει τα εμπόδια που συναντάει (κανένα παιχνίδι, καποιό πόδι…). Προσπαθεί να βάλει τα παπούτσια της και τα ρούχα της (ακόμα δεν τα έχει καταφέρει…). Περπατάει, αλλά δεν τρέχει. Κλωτσάει όμως δειλά τη μπάλα και σκαρφαλώνει! Θα πάρει μπουκίτσα με το χεράκι της από το πιάτο να φάει. Θα κάτσει να της κάνω μασάζ στο στόμα (προκειμένου να μπει η γλώσσα μέσα και να ενεργοποιηθούν οι μύες του στόματος. Αυτό πρέπει να γίνεται πριν από κάθε γεύμα…) μόνο αν της πω ότι μετά θα φάμε. Της αρέσει να ξεσκονίζει και να βάζει σκούπα (!). Μα πάνω από όλα της αρέσει να είναι παιδί: να γελάει, να φωνάζει και να αναστατώνει το σπίτι όπως μόνο αυτή ξέρει! Είναι το κοριτσάκι μας το λατρεμένο που από τη στιγμή που ήρθε στη ζωή μας μας έχει κάνει σοφότερους, δυνατότερους, μας ωρίμασε, μας έμαθε τί σημαίνει διαφορετικότητα.

Η Σοφία είναι 2 χρονών! Να μας ζήσει! Να είναι πάντα ευτυχισμένη, γερή, δυνατή και να μας φωτίζει!

ΥΓ: Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το Σύνδρομο Down δείτε αυτό το άρθρο: Is Down Syndrome Scary?  Αν πάλι θέλετε να μάθετε περισσότερα μη διστάξετε να μου στείλετε mail στο happyshinnylife@gmail.com. Θα χαρώ να μιλήσουμε!

 

 

 

 

 

10 Μυστικά Για Καθάρο Και Τακτοποιημένο Σπίτι

Στο σπίτι όπου ζούμε τώρα σαν οικογένεια,  ζούσαμε με τον άντρα μου και πριν αποκτήσουμε παιδιά. Τα πράγματα που έχουν αλλάξει είναι ελάχιστα αλλά σημαντικά θα έλεγα. Έχουμε αυξήσει τους αποθηκευτικούς χώρους με διάφορα έπιπλα τα οποία όμως έχουν ενσωματωθεί και εναρμονιστεί με το ύφος της διακόσμησης που μας αρέσει. Έχουμε γεμίσει παιχνίδια. Η ακαταστασία στο σπίτι μας είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο το οποίο με αρκετά μεγάλη επιτυχία την εξαφανίζουμε. Θυμάμαι τότε, την προ παιδιών εποχή που όλα ήταν στη θέση τους… Έφτιαχνα το σπίτι τσακ μπαμ και μάλιστα  κάθε Παρασκεύη θυμάμαι… Όταν γεννήθηκε ο Πάνος και όσο ήταν μωρό έφτιαχνα το σπίτι (γενίκη καθαριότητα) κάθε Τετάρτη για να έχουμε ελευθερία τα Σαββατοκύριακα. Τώρα που έχω 2 παιδιά κάνω κάθε μέρα από κάτι για να προλάβω να έχω ελεύθερο χρόνο γενικά και φυσικά ένα καθαρό και τακτοποιημένο σπίτι πάντα (?)!

Πριν 2 – 3 χρόνια είχα πέσει πάνω σε ένα άρθρο στο internet το οποίο αναφερόταν πώς μπορούμε να έχουμε ένα καθαρό και τακτοποιημένο σπίτι πάντα. Ο τίτλος του με έκανε να ανοίξω τη σελίδα και να το διαβάσω. Θυμάμαι ότι πήρα χαρτί και μολύβι και σημείωσα τις συμβουλές γιατί ήταν απλές και μου ταίριαζαν απόλυτα. Αφού άρχισα να κάνω πράξη τις σημειώσεις μου, είδα ότι τελικά δεν είναι και τόσο δύσκολο να έχουμε καθαρό και τακτοποιημένο σπίτι, ακόμα και αν το μοιραζόμαστε με μικρά παιδιά. Και πολύ καλά καταλάβατε: θα μοιραστώ μαζί σας 10 ολόκληρα μυστικά για να έχετε το σπίτι των ονείρων σας!

Περισσότερα10 Μυστικά Για Καθάρο Και Τακτοποιημένο Σπίτι

Εκμέκ Μελομακάρονα

Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να ανακυκλώσουμε τα μελομακάρονα που (ίσως;) μας έχουν μείνει! Εγώ φέτος σκέφτηκα κάτι διαφορετικό από κορμό ή τάρτα σοκολάτας. Σκέφτηκα να παραποιήσω το αγαπημένο εκμέκ καταϊφι…

Υλικά:

Για την κρέμα ζαχαροπλαστικής:

  • 750ml γάλα
  • 150γρ ζάχαρη
  • 80γρ corn flour
  • 250γρ κρέμα γάλακτος
  • 6 κρόκοι αυγών
  • μία βανιλίνη ή φρέσκια βανίλια
  • 20-25γρ βούτυρο αγελάδος

 

ΠερισσότεραΕκμέκ Μελομακάρονα

10 Πράγματα Που Οφείλεις Να Κάνεις Σα Μαμά

Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσες νέες μαμάδες φέρνει μία νέα χρονιά; Πόσα μωρά μπορεί να γεννιούνται κάθε χρόνο; Με μία πρόχειρη ματιά που έριξα στο διαδύκτιο, είδα ότι κάθε δευτερόλεπτο γεννιούνται 5 παιδιά κάπου στον πλανήτη! Οι οικογένειες μεγαλώνουν και οι μαμάδες πληθαίνουν!

Όταν μία γυναίκα γίνεται μαμά, αρχίζει το μαγικό ταξίδι: το ταξίδι της μητρότητας. Ένα φανταστικό ταξίδι με πολλές χάρες: απολαυστικό, κουραστικό, αποκαρδιωτικό, χαλαρό, αποδοτικό, με επιβραβεύσεις, ξεκαρδιστικό, συγκινητικό, γεμάτο παιχνίδι, γνώση, αγκαλιές, φιλιά και πολλή αγάπη.

Μέσα σε αυτό το ταξίδι όμως, εμείς οι μαμάδες εύκολα ξεχνάμε τον… εαυτό μας. Ξέρετε, εκείνον τον εαυτό με τους πολλόυς ρόλους: γυναίκα, μαμά, άνθρωπος, νοικοκυρά, εργαζόμενη, σύμβουλος, παρηγορήτρα, διασκεδαστής, φίλη, συζυγος και τόσα πολλά ακόμα που κάνουν τη λίστα αυτή ατελείωτη!

Θα το κάνω λίγο πιο προσωπικό το ζήτημα. Μανούλα, που διαβάζεις αυτό το άρθρο, πρέπει να ξαναβρείς αυτόν το χαμένο εαυτό, γιατί αυτός είναι ο πιο δυνατός σου σύντροφος τώρα στη νέα σου ζωή. Πρόσεξέ τον σαν το πιο πολύτιμο αγαθό σου. Μην τον ξεχνάς ποτέ! Άγάπα τον και φροντιζέ τον, γιατί αυτός ο σύντροφος δεν πρέπει να σε εγκαταλείψει ποτέ! Και για να μη συμβεί αυτό να τα 10 πράγματα που οφείλεις να κάνεις σα μαμά στην καθημέρινότητα σου:

Περισσότερα10 Πράγματα Που Οφείλεις Να Κάνεις Σα Μαμά

Βαρεμάρα ή Μελαγχολία, Παρακαλώ; Τίποτα Από Τα Δύο, Ευχαριστώ!

Βαρεμάρα ή μελαχγολία; Τί να διαλέξω τώρα που η νέα χρονιά είναι ήδη εδώ και σιγά σιγά τα φωτάκια κλείνουν;

Είναι γνωστό σε όλους μας ότι οι γιορτές φέρνουν μαζί τους και τη μελαγχολία… Η μελαγχολία φέρνει τη βαρεμάρα… Ή μήπως η βαρεμάρα φέρνει τη μελαγχολία; Βαρεμάρα ή μελαγχολία, είναι και οι δύο καταστάσεις που δεν μας αρέσουν καθόλου! Έχω μπει σε μια διαδικασία, ήδη από το καλοκαίρι, να μην επιτρέπω στον εαυτό μου να μελαγχολεί όταν κάτι αρκετά έντονο τελειώνει: καλοκαιρινές διακοπές, Χριστούγεννα, μία εκδήλωση που την προετοίμαζα καιρό και ένα σωρό άλλα γεγονότα που ο καθένας από μας θεωρεί σημαντικά και ευχάριστα (δες εδώ πώς προσαρμόστηκα μετά τις καλοκαιρινές μας διακοπές)

Αυτό είναι το πρώτο μου άρθρο για τη νέα χρονιά. Κατ’ αρχάς να καλοσωρίσω το 2018! Και κατά δεύτερον να το ενημερώσω ότι οι πρώτες μέρες του δε θα με βρουν ούτε να βαριέμεαι ούτε να μελαγχολώ, γιατί περιμένω και ελπίζω η νέα χρονιά μόνο καλά να φέρει! Σε αυτό το πρώτο μου άρθρο δεν πρόκειται να σας δώσω συμβουλές για να αντιμετωπίσετε τη μελαγχολία της μετά εορτών επόχής, γιατί δεν ξέρω κάποια συνταγή για αυτό… Αυτό όμως που γνωρίζω από προσωπική μου πείρα είναι ότι αν έχουμε μία γεμάτη μέρα την οποία τη μοιράζουμε σε πράγματα που πρέπει να κάνουμε και σε πράγματα που θέλουμε να κάνουμε, τότε το δίλλημα βαρεμάρα ή μελαγχολία δεν υφίσταται. Αλλά, αν πάλι υπάρχουν στιγμές που είμαστε πολύ κοντά στη βαρεμάρα ή μελαγχολία, τότε σας έχω την απόλυτη λίστα για να βγείτε από τη δύσκολη θέση. Κάποια από αυτά τα κάνω σύχνα, άλλα πιο σπάνια και μερικά είμαι έτοιμη να τα δοκιμάσω, γιατί η ζωή θέλει ποικιλία!

ΠερισσότεραΒαρεμάρα ή Μελαγχολία, Παρακαλώ; Τίποτα Από Τα Δύο, Ευχαριστώ!