Μάθε Παιδί Μου Συναισθήμτα!

image from: thepsychmind.com

Κατά καιρούς παρουσιάζονται διάφορες… μόδες. Και φυσικά δεν εννοώ κάτι στην εμφάνισή μας, αλλά κάτι που έχει να κάνει με ιδέες, τρόπο ζωής, συνήθειες κτλ. Αρκετοί από εμάς τα έχουμε δοκιμάσει: κάποια τα απορρίψαμε, κάποια τα ενσωματώσαμε στην καθημερινότητά μας, κάποια από αυτά αποδείκτηκαν «φούσκες», κάποια αλλά δεν αποτελούν πλέον μόδα αλλά «καθεστώς» ή αναγκαιότητα.

Η συναισθηματική νοημοσύνη θεωρώ ότι είναι πλέον αναγκαιότητα. Πρωτοεμφανίστηκε οργανωμένη και δομημένη σαν έννοια πριν κάποια χρόνια και από τότε εξελίσσεται συνεχώς. Τι είναι όμως συναισθηματική νοημοσύνη; Με πολύ απλά λόγια είναι η ικανότητα να καταννοούμε και να διαχειριζίμαστε τόσο τη δική μας όσο και των γύρω μας συναισθηματική κατάσταση. Ενώ ο δείκτης ευφυίας (IQ) δείχνει σε ποιο βαθμό μπορούμε να μάθουμε, να καταλάβουμε και να εφαρμόσουμε τις πληροφορίες που λαμβάνουμε. Και οι δύο ικανότητες είναι απαραίτητες για την κοινωνική μας και ακαδημαϊκή μας ή επαγγελμάτική μας ανάπτηξη. Και αν θέλουμε να το «εικονοποιήσουμε», φανταστείτε την προσωπικότητά σας σαν ένα παγόβουνο: αυτό που βλέπουν όλοι είναι το IQ σας, αλλά αυτό που κρύβεται στη θάλασσα, δηλαδή η βάση του, είναι η συναισθηματική σας νοημοσύνη. Υπάρχει πλούσια βιβλιογραφία σχετική με τη θεωρία της συναισθηματικής νοημοσύνης και πολύ εύκολα προσβάσιμη (βιβλιοπωλεία, διαδύκτιο), για αυτό δε θα σας κουράσω περαιτέρω…

Αν πάω χρόνια πίσω, τότε που ήμουν μαθήτρια και εγώ θα δω ότι πάντα στην τάξη υπήρχαν 1, 2 ή 3 καλοί μαθητές, όλοι διαφορετικοί μεταξύ τους. Υπήρχε εκείνος που καθόταν πάντα στο πρώτο θρανίο μόνος… Υπήρχε και ο άλλος που δεν καθόταν στο πρώτο θρανίο, δεν καθόταν μόνος, μιλούσε με όλους, είχε φίλους και ήταν πάντα καλεσμένος στα πάρτυ… Και στις δύο περιπτώσεις έχουμε άτομα με υψηλό IQ. Στη δεύτερη περίπτωση όμως το άτομο έχει και κοινωνική ευφυία που προϋποθέτει συναισθηματική νοημοσύνη. Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι και ο λόγος που έξυπνοι άνθρωποι ή «χάνονται» ή δεν προχωράνε στη ζωή τους γενικά έτσι όπως θα περίμεναμε όλοι…

Ας μάθουμε λοιπόν στα παιδιά μας συναισθήματα! Το καλό είναι ότι η συναισθηματική μας νοημοσύνη συνεχώς αναπτύσσεται, δεν είναι σταθερή όπως το IQ (συνήθως γεννιόμαστε με συγκεκριμένο και πολύ λίγο μπορεί να αλλάξει κατά τη διάρκεια της ζωής μας)! Η ανάπτυξη του συναισθηματικού τους κόσμου θα τα βοηθήσει να αποκτήσουν αρετές όπως: αυτογνωσία, αυτοπεποίθηση, αυτοπαρακίνηση, ενσυναίσθηση (έρχομαι στη θέση του άλλου) και να έχουν επίγνωση αυτών που νιώθουν. Όλα αυτα με τη σειρά τους φτιάχνουν ανθρώπους χαρούμενους, δημιουργικούς, αποφασιστικούς, σταθερούς, φιλόδοξους, θετικούς, που ξέρουν να ακούν, που δεν διακόπτουν, υπομονετικούς, που εμπνέουν, ευχάριστους, σχολαστικούς (όχι τελειομανείς), γοητευτικούς…και τόσα ακόμα!

Ωραία δεν είναι όλα αυτά; Πως μπορούμε όμως εμείς οι γονείς να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να μπουν μέσα σε αυτόν τον κόσμο; Το μυστικό είναι πολύ απλό: ποτέ μην κρίνετε αυτό που νιώθει το παιδί σας, αλλά να κρίνεται την πράξη του. Όταν ένα παιδί είναι θυμωμένο δεν του λέμε ποτέ «μη θυμώνεις» αλλά ρωτάμε γιατί είσαι θυμωμένος. Μόνο έτσι θα το βοηθήσουμε να αναγνωρίσει και να διαχειρηστεί αυτό που νιώθει!

Γενικά εμείς οι γονείς πρέπει να αποτελούμε το μοντέλο αυτού που θέλουμε να περάσουμε στα παιδιά μας. Αν εμείς οι ίδιοι δεν εκφραζόμαστε, το ίδιο θα κάνουν και αυτά! Επομένως αν από αύριο αλλάξουμε ρότα και κατευθυνθούμε προς τη συναισθηματική νοημοσύνη, τότε και εμείς οι γονείς θα αποκτήσουμε αρετές!

Για όλους αυτούς τους λόγους να αντιμετωπίζετε τα παιδιά σας σαν σπουδαία (γιατί είναι!). Τίποτα λιγότερο. Να τα συμβουλεύετε και να τα στηρίζετε πάντα με γνώμονα την προσωπικότητα, τις ιδιαιτερότητες και τις ικανότητές του. Δεν υπάρχει χρυσή συνταγή εδώ ούτε ευθεία γραμμή. Οφείλουμε να σεβόμαστε τις επιθυμίες, επιλογές, τα όνειρα, τη φαντασία και τους φόβους του παιδιού. Αυτό θα το μάθει να εκτιμάει τον ίδιο του τον εαυτό. Το αφήνουμε να εκφράσει αυτό που νιώθει και το ίδιο κάνουμε και εμείς! Προσπαθούμε να έρθουμε στη θέση του για να μάθει και αυτό να κάνει το ίδιο (ενσυναίσθηση). Κάνουμε υπομονή προκειμένου το παιδί να ολοκληρώσει τις σκέψεις του και τις πράξεις του ώστε να μην μειωθεί η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθησή του. Είμαστε ειλικρινείς και το επαινούμε κάθε φορά που μαθαίνει να κάνει κάτι σωστά. Και τέλως περνάμε χρόνο μαζί του: διαβάζουμε παραμύθια, βλέπουμε ταινίες, κάνουμε βόλτες κα, γιατί παντού υπάρχει αφορμή για συζήτηση!

Καλό Σαββατοκύριακο!

Πηγές και περισσότερες πληροφορίες:

Huffpost

In2 Life

Steam Powered Family

5 Ways to Gain Emotional Intelligence

 

 

 

 

Σχολιάστε