Ευτυχία μου Εσύ, Απέραντη

Ευτυχία… Είναι άραγε συναίσθημα ή κατάσταση; Αν σκεφτούμε ότι η χαρά είναι το συναίσθημα μέσα από το οποίο εκφράζουμε την ευτυχία μας, τότε να είναι ίσως τελικά μία κατάσταση. Ξέρεις, είναι αυτό που βιώνεις όταν πετυχαίνεις κάποιον στόχο, μια επιθυμία, όταν ζεις κάτι όμορφο, όταν είσαι με αγαπημένα πρόσωπα και τόσα άλλα ακόμα.

Τώρα, σύμφωνα με τα παραπάνω, θα μπορούσες να πεις ότι η ευτυχία είναι κάτι στιγμιαίο ή κάτι με συγκεκριμάνη διάρκεια. Δηλαδή, οι

Photo by Tyler Nix on Unsplash

ευτυχισμένοι άνθρωποι ζουν μονίμως ευτυχισμένες στιγμές; Είναι δυνατόν αυτό να συμβαίνει; Αν αυτό ισχύει, τότε πρόκειται για το μυστικό των μυστικών, το… υπερμυστικό! Δεν θα ΄πρεπε να είχαμε όλοι πρόσβαση σε αυτό; Το ξέρω, πολλά τα ερωτήματα… Αλλά, για να απλουστεύσουμε λίγο τα πράγματα, θα σου πω αυτό: η ευτυχία είναι προσωπική υπόθεση και στάση ζωής.

Θα σου πω μια ιστορία.

Πριν 2 βδομάδες η μικρή σήκωσε πυρετό. Την 4η μέρα την πήγα στο γιατρό, ο οποίος μας είπε οτι η Σοφία είχε ακροαστικά σε παρατεταμένο βαθμό. Αν και δεν ήταν η πρώτη φορα που η μικρή είχε ακροαστικά, αυτή τη φορά ήταν αρκετά σοβαρό. Άρχισε να παίρνει αντιβίωση, αλλά αντί να βελτιώνεται η κατάστασή της, όλο και βάραινε. Έτσι, την πήγαμε νοσοκομείο.

Η Σοφία είχε πνευμονία, η οποία της έκοβε ακόμα και το προσλαμβανόμενο οξυγόνο. Για να μην μακρυγορώ, νοσηλεύτικε για 5 μέρες. Σε αυτές τις μέρες έπαιρνε οξυγόνο, αντιβίωση ενδοφλέβια, αλλά και από το στόμα. Επίσης, ο πνευμονολόγος σύστησε εισπνεόμενη αγωγή 4 φορές την ημέρα. Το να έχει ένα παιδί σχεδόν 4 χρονών όλη μέρα μια μάσκα στο πρόσωπό του και ορό στο χέρι του δεν είναι και κάτι πολύ εύκολο.

Η Σοφία δυσκολεύτηκε το πρώτο βράδυ. Μετά όμως, σαν μεγάλος άνθρωπος συνεργάστηκε άψογα. Σε όλους τους γιατρούς πρόσφερε το πιο γλυκό της χαμόγελο! Έκλαιγε τις φορές που της έπαιρναν αίμα. Όμως πάντα ήταν συνεργάσιμη, υπομονετική και χαμογελαστή. Παρά το χαμηλό της οξυγόνο, έτρεχε και έπαιζε (!) στους διαδρόμους του νοσοκομείου.

Ήμουν στο νοσοκομείο τα βράδια, ξαπλωμένη με τη μικρή στην αγκαλιά μου και παρακολουθούσα πόσο ηρεμούσε η ανάσα της με τη βοήθεια του οξυγόνου. Το μαγικό μου μωρό είχε πάλι κάνει το θαύμα του: αγωνιζόταν νικηφόρα! Το γεγονός ότι ο αδελφούλης της την περίμενε στο σπίτι, της έδινε δύναμη να συνεχίσει. Μόνο η αναφορά στον Πάνο της έδινε τη φόρα που χρειαζόταν.

Αυτό που πέρασε ήταν πολύ σοβαρό. Κανένας μας όμως δεν το κατάλαβε γιατί το κορίτσι μας αγωνίστηκε γενναία!

pin this!

Ήμουν κάθε μέρα στο νοσοκομείο. Έφευγα για να πάω σπίτι να δω το μεγάλο μου το παιδί, να διαβάσουμε, να τα πούμε και να κάνω μπάνιο. Σε αυτές τις μέρες ο Πάνος έδειξε πολύ μεγάλη υπευθυνότητα για το σχολείο του. Οι μέρες νοσηλείας της μικρής συνέπεσαν με 3 διαγωνίσμα του Πάνου… Πάντα είχε όρεξη για διάβασμα, ήταν συγκεντρωμένος και πολύ οργανωτικός.  Τώρα βέβαια που επιστρέψαμε στην κανονικότητα μας είναι λίγο πιο χαλαρός, γιατί ξέρει ότι είμαι μόνιμα σπίτι, ΧΑΧΑ!

Η νοσηλεία της μικρής και τα πήγαιν’ έλα σπίτι-νοσοκομείο και τούπαλιν, δεν ήταν κάτι εύκολο ούτε για εμένα,ούτε για τον καλό μου, τον μπαμπά μας. Ανησυχία, άγχος, αϋνία ήταν τα χαρακτηριστικά  των ημερών εκείνων. Αλλά, αισθανόμου ευτυχισμένη. Περίεργο, ε;

Ε, λοιπόν , ήμουν ευτυχισμένη γιατί η Σοφία ανταποκρινόταν στη θεραπεία, ήταν χαρούμενη και το μεγάλο μου το παιδί, αν και μόλις 8 χρονών, είχε πλήρη επίγνωση της κατάστασης.

Όλα αυτά μας βοήθησαν πολύ να αντιμετωπίσουμε με ψυχραιμία την πρώτη (και εύχομαι τελευταία) νοσηλεία κάποιου παιδιού μας. Και σκέφτομαι ότι ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις η ευτυχία πάντα βρίσκει τρόπο να τρυπώσει. Θα τρυπώσει όμως, μόνα αν της αφήσεις χώρο. Είπαμε, η ευτυχία είναι προσωπική υπόθεση και στάση ζωής. Από εσένα εξαρτάται αν θα περιμένεις μεγάλα και σπουδαία γεγονότα για να γίνεις ευτυχισμένος ή αν θα παίρνεις χαρά από τα μικρά και καθημερινά, όσο σπουδαία ή ασήμαντα είναι!

Ευτυχείτε, λοιπόν!

Και αν θες λίγο ακόμα σπρώξιμο, διάβασε και αυτό: Τα Μυστικά της Ευτυχίας

6 thoughts on “Ευτυχία μου Εσύ, Απέραντη”

  1. Πρώτα από όλα, περαστικά στη μικρή Σοφία! Εύχομαι να ήταν η πρώτη της και η τελευταία εμπειρία στο νοσοκομείο. Όπως γράφεις, η ευτυχία τρυπώνει και η πιο μικρή αχτίδα της αρκεί για να φωτίσει και την πιο σκοτεινή ψυχή. Εύχομαι να βρίσκεις πάντα λόγους να είσαι ευτυχισμένη, παρά τις δυσκολίες!
    Άλκηστη

  2. Τερέζα μου, πόσο δίκιο έχεις! Τι πιο ομορφο να ζούμε ολες τις στιγμές στη ζωή μας μέσα από ένα αισιόδοξο πρίσμα χωρίς υπερβολικες προσδοκίες γιατί η πραγματικότητά μας είναι γεμάτη από ευτυχία ό,τι και να βιώνουμε! Συνέχισε να μας εμπνέεις με την πένα σου , γλυκό μου κορίτσι! ❤

    • Αναστασία μου με χαροποιεί ιδιαίτερα όταν αυτό που γράφω εκτελει άψογα το σκοπό του! Επίσης χαίρομαι που η θετικότητα υπάρχει σε πολλούς εκεί έξω! Καλές γιορτές έυχομαι, κοριτσάρα! Φιλιά!

Σχολιάστε