Έξυπνες Συσκευές Στις Μέρες Του Κορονοϊού….

Οι εξυπνές συσκευές, το ίντερνετ και τα social media έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας… Κοινότυπα ανοίγω το

Photo by Diego Passadori on Unsplash

άρθρο μου… Μπορεί να είναι και έτσι, αλλά ίσως και αυτό το κοινότυπο να μας ηρεμήσει λίγο από αυτά τα πρωτόγνωρα που ζούμε αυτήν τη περίοδο όλοι οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Πριν συνεχίσω, θέλω να ευχηθώ σε όλους μας υγεία και καθαρό μυαλό.

Έχω πολύ καιρό να μοιραστώ μαζί σας σκέψεις ή νέα μου. Πολλά θέματα έχω στο μυαλό μου και όλα τους γυρίζουν γύρω από αυτόν τον αόρατο εχθρό της ανθρωπότητας ολόκληρης. Όλη μέρα στις τηλεοράσεις υπάρχουν εκπομπές που περιστρέφονται γύρω από τον νέο αυτόν ιό, που μας έχει όλους κλείσει στα σπίτια μας. Υπάρχει πλέον στην καθημερινότητά μας μια κατάσταση, καραντίνα τη λένε, που πλέον μας ακούγεται σαν κάτι φυσιολογικό. Οι ειδικοί λένε ότι η υπερπληθώρα πληροφοριών δεν κάνει καλό. Στο δικό μας σπίτι αποφασίσαμε να ακούμε ειδήσεις λίγο το πρωί πριν ξυπνήσουν τα παιδιά και στις 18:00 τις δηλώσεις του κ. Τσιόρδα και του κ. Χαρδαλιά. Μετά δεν ακούμε τίποτα και δεν διαβάζουμε τίποτα…

Όμως αυτό το άρθρο δεν θα ασχοληθεί με τον κορονοϊό, ούτε με τις επιπτώσεις στην ψυχολογία μας. Αποφάσισα να γράψω γιατί θέλω πολύ να μοιραστώ μαζί σας έναν προβληματισμό της νέας μου καθημερηνότητας: οι έξυπνες συσκευές. Για να μην γίνει κάποιο λάθος στην προσπάθειά σας να καταλάβετε τί εννοώ, να εξηγηθώ. Οι έξυπνες συσκευές υπάρχουν πολλά χρόνια στη ζωή μου, όπως και στη δική σας… Όμως αυτήν την περίοδο έχουν αρχίσει και κάνουν πολύ παρέα με τον σχεδόν εννιάχρονο γιο μου!

ΠερισσότεραΈξυπνες Συσκευές Στις Μέρες Του Κορονοϊού….

Η Μαμά Δουλεύει (και εκτός σπιτιού)

Photo by Chris Adamus on Unsplash

Όταν η μαμά δουλεύει και τυχαίνει να είναι και blogger, τότε το καημένο το blog αφήνεται στο έλεος των σταθερών αναγνωστών που θέλει εδώ και τώρα να ευχαριστησεί μέσα από την ψυχή της! Τί θα έκανα χωρίς εσάς που αγαπάτε αυτό το μέρος όσο εγώ?  Και πολύ καλά καταλάβατε… Η μαμά άρχισε δουλειά! Πολλά έχουν αλλάξει εξαιτίας του γεγονότος αυτού… Το κάθετι με διαφορετικό τρόπο και για διαφορετικό λόγο. Θέλετε να τα πιάσουμε από την αρχή;

Αρχές Δεκέμβρη 2019 έστειλα ένα βιογραφικό σε μια μεσιτική εταιρία. Μετά από 2 μέρες με καλέσαν για συνέντευξη. Εκεί, στην πρώτη μας συνάντηση μου εξήγησαν ακριβώς πώς έχει το επάγγελμα του μεσίτη και έτσι απλά αποφάσισα να το δοκιμάσω. Μου έδειξαν το γραφείο μου, μου έδωσαν όλα τα απαραίτητα “εργαλεία” και ξεκίνησα: τηλέφωνα, ραντεβού, επιδείξεις σπιτιών, οικοπέδων, αναθέσεις, προεγκρίσεις δανείων και κάπως έτσι πέρασαν σχεδόν 3 μήνες. Και πλέον λέω ότι στο σπίτι μας η μαμά δουλεύει!

Αλλά, τώρα σίγουρα θα σκέφτεστε, πώς και το αποφάσισες; Το σκεφτόμουν πολύ καιρό… Ήθελα να βρω να κάνω κάτι, αλλά με πολύ συγκεκριμένους όρους. Ποιοι ήταν αυτοί; Μα φυσικά ωράριο που να το ρυθμίζω εγώ και μόνο. Βλέπετε έχω 2 παιδιά, το ένα έχει σύνδρομο Down και οι απαιτήσεις είναι λίγο πιο πολλές.  Το επάγγελμα του μεσίτη είναι αυτό ακριβώς που χρειαζόμουν αλλά δεν το ήξερα! Έχω ένα ωράριο που εξαρτάται από εμένα, πράγμα που σημαίνει ότι η ρουτίνα των παιδιών μου δεν κλονίζεται! Η δικιά μου έχει λίγο απορυθμιστεί, αλλά που θα πάει, θα το βρω!

Αν σκεφτώ το πως είχα κανονίσει και προγραμματίσει την καθημερινότητά μου τα τελευταία 2 χρόνια (πάρε μια γεύση εδώ) τώρα βλέπω ότι, όταν η μαμά δουλεύει,  επιβάλεται νέος επαναπρογραμματισμός και επαναπροσδιορισμός, μη σας πω!

ΠερισσότεραΗ Μαμά Δουλεύει (και εκτός σπιτιού)

Μπισκότα Βρώμης

Αυτό είναι το πρώτο άρθρο για το 2020! Σκέφτηκα να ξεκινήσω τη χρονιά γλυκά και να σας “κεράσω” μπισκότα βρώμης!

Είμαστε μια ανάσα πριν να ανοίξουν τα σχολεία και σκέφτηκα ότι θα ήταν όμορφο την πρώτη μέρα στο σχολείο τα παιδιά μας να έχουν στην τσάντα ένα νόστιμο και υγιεινό σνακ. Σας έχω πανεύκολη συνταγή για μπισκότα βρώμης που, πίστεψτε με, θα αρχίσετε να τρώτε τη ζύμη πριν καν τη ψήσετε! Αλλά, κάντε κράτη γιατί τα φτιάχνετε για το σχολείο των παιδιών σας… Εντάξει και για το πρωινό σας, το σνακ για το γραφείο αλλά και για την απογευματινή ληγούρα… Να ξέρετε ότι τα συγκεκριμένα μπισκότα είναι πολύ χορταστικά!

Αν θες κάτι αλμυρό για το σχολείο ή το γραφείο φτιάξε κουλούρια Θεσσαλονίκης!

Υλικά (περίπου 40 κομμάτια):

Pin this!

Ας ετοιμάσουμε τα μπισκότα βρώμης:

Προθερμέντε το φούρνο στους 180 βαθμούς, στη λειτουργάι πάνω κάτω αέρα. Βάζετε σε ένα μπολ όλα τα υλικά εκτός από το νερό. Ανακατεύετε με ένα κουτάλι. Προσθέτετε νερό με ένα κουτάλι της σούπας και ανακατεύετε. Ίσως να πάρει 5 κουταλιές της σούπας νερό, ή όσες χρειάζονται ώστε το μείγμα να ομογενοποιηθεί χωρίς να είναι ρευστό. Προσοχή: το νερό το προσθέτουμε κουταλιά κουταλιά.  Πρέπει η υφή του να είναι σταθερή και τραχιά. Φτιάχνετε μικρά μπαλάκια τα οποία καθώς τα βάζετε στο ταψί (αφού το έχετε καλύψει με λαδόκολλα), τα πιέζετε με τα χέρια ώστε να γίνουν λεπτά και στρογγυλά. Ψήνετε τα μπισκότα σας για 5 – 8 λεπτά. Εγώ τα ψήνω περίπου 6,5 λεπτά. Σας συμβουλέυω να τα αφήσετε για 6 λεπτά και τα κοιτάτε. Τα βγάζετε από το φούρνο και τα αφήνετε να κρυώσουν και να σκληρήνουν. Μην ανησυχείτε, δεν θα γίνουν πέτρα, αλλά μαστιχωτά!

Καλή απόλαυση!

Πρέπει να σας πω ότι μέσα σε δύο μέρες έφτιαξα δύο δόσεις… Ελπίζω να μείνει κανένα μέχρι την Τετάρη που ανοίγουν τα σχολεία…

Ένα Γράμμα Για Τα Χριστούγεννα

Πριν από όλα να ευχηθώ Καλά Χριστούγεννα! Να ευχηθώ επίσης σε όλους ότι επιθυμεί η ψυχή σας! Και βέβαια να μην ξεχασώ να ζητήσω με όλη τη δύναμη της καρδιάς μου η ζωή μας να γεμίσει με αγάπη, υγεία, ευτυχία, καλοτυχία, χαρά και χαμόγελα.

Το άρθρο αυτό το γράφω λίγη ώρα αφού έχουν ησυχάσει οι γειτονιές από τα κάλαντα και λίγο πριν έρθουν τα Χριστούγεννα. Παραμονή Χριστουγέννων μεσημεράκι και είπα να γράψω κάτι, λίγο πριν φύγει αυτή η χρονιά.

Περιμένοντας τη μαγική νύχτα κάθομαι στο γραφειάκι μου και κρυφοκοιτάω από το παράθυρο το συννεφιασμένο χριστουγεννιάτικο απομεσήμερο. Προσπαθώ να βάλω σε σειρά όλα αυτά που έχω στο μυαλό μου. Και επειδή είναι πολλά θα επικεντρωθώ σε χαρούμενες σκέψεις, όπως αρμόζει στα Χριστούγεννα. Δε θα ασχοληθώ με SEO, ούτε και θα κάνω κάτι για να βοηθήσω την Google να “διαβάσει¨το άρθρο μου. Με άλλα λόγια, αυτό το τελευταίο άρθρο για το 2019 θα είναι όπως παλιά…

Γενικά, δεν κάνω απολογισμό της χρονιάς που φεύγει, ούτε θέτω νέους στόχους από Γενάρη. Οι στόχοι και τα νέα θέλω συστήνονται το Σεπτέμβρη, μαζί με τη νέα σχολική χρονιά. Άρα, στο τέλος της χρονιάς τί να κάνω; Να περιμένω τη νέα χρονιά με χαρά και ελπίδα! Επομένως αυτό το τελευταίο άρθρο για το 2019 κάπως έτσι θα είναι: χαρούμενο και ελπιδοφόρο. Και φυσικά αφιερωμένο σε όλους εσάς που βλέπετε στην νέα χρονιά και μια νέα αρχή!

Τί σημαίνει τελικά “όμορφα Χριστούγεννα”;

Αφήστε πίσω τα παλιά και βάλτε σαν στόχο, φέτος να γίνετε απλά πιο ευτυχισμένοι. Πώς θα γίνει αυτό; Κάνε την καθημερινότητά σου απλή και σκέψου ΕΣΕΝΑ:

  1. Διώξε ότιδήποτε περιττό. Από πράγματα που δεν χρειάζεσαι μέχρι και… ανθρώπους! Βγάζοντας από τη ζωή μας όλα όσα δε θέλουμε πλέον, αφήνουμε χώρο για όλα τα καινούρια που μας περιμένουν!
  2. Χρωμάτισε! Ξέρεις, αυτές τις σελίδες με τα περίργα σχέδια; Λοιπόν πάρε πολύχρωμα μολύβια και μαρκαδοράκια, καθίσε μαζί με το παιδί σου και ζωγραφίστε παρέα. Οι ειδικοί λένε ότι οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις που κάνει το χέρι καθώς χρωματίζουμε μας χαλαρώνουν, μας βοηθούν να αποβάλουμε το άγχος και μας οδηγούν σε μια κατάσταση διαλογισμού… Μπορεί να μην καταφέρεις να κάτσεις ακίνητος για 15
                                  Pin this!

    λεπτά και να αναπνέεις αβίαστα και φυσιολογικά, αλλά σίγουρα μπορείς να χρωματίσεις! Τρέχα περίπτερο!

  3. Μάθε να ζητάς συγγνώμη και να συγχωρείς. Το να συγχωρούμε και να ζητάμε συγγνώμη δε σημαίνει ότι ξεχνάμε όλα όσα έχουν συμβεί, αλλά απελευθερωνόμαστε από όλα αυτά που μας βαραίνουν. Μα πάνω από όλα πρέπει να μάθεις να συγχωρείς εσένα… (αν θες να μάθεις τον τρόπο, ρίξε μια ματιά εδώ)
  4. Φέτος μάθε κάτι νέο: μάθε να πλέκεις, φτιάξε μια νέα συνταγή για παράδειγμα. Δεν έχει σημασία τί θα είναι αυτό. Σημασία έχει ότι θα μπουν στη ζωή σου νέοι άνθρωποι, νέες γνώσεις και νέες εμπειρίες. Το να ενεργοποιούμε τις γνωστικές λειτουργίες του εγκεφάλου μας, τον βοηθάμε να δουλεύει καλύτερα.
  5. Μην αντιστέκεσαι σε νέες γνωριμίες.
  6. Ξεβολέψου… Ναι, αυτό που σου λέω! Κάνε κάτι που σε φοβίζει. Και δεν εννοώ κάτι σαν ελεύθερη πτώση με αλεξίπτωτο… Βάλε στην καθημερινότητά σου προκλήσεις… Εγώ, για παράδειγμα ξεκίνησα δουλειά… Θα τα πούμε εν καιρώ όμως αυτά!
  7. Κάνε κάθε μέρα μια θετική σκέψη.

Δεν είχα σκοπό να γεμίσω το τελευταίο άρθρο με θεωρίες τρελλές γιατί και δεν μου αρέσουν, αλλά ούτε ειδικός είμαι. Επομένως μοιράζομαι μαζί σου κάποια μικρά… κολπάκια για να βγαίνει η τρελλή καθημερινότητα!

Καλά Χριστούγεννα! Καλή Χρονιά!

 

 

 

 

 

 

 

Οι Τύψεις Σου, Μαμα, Είναι Περιττές. Μήπως Να Πω Ανυπόστατες?

Μία μαμά κάνει πολλά πράγματα μέσα στην ημέρα. Νιώθει ακόμα περισσότερα. Μέσα σε όλα αυτά που νιώθει και σκέφτεται, πάντα βρίσκει τρόπο

Photo by Jonathan Gallegos on Unsplash

και τρυπώνει μια λεξούλα τόση δα… Τύψεις… Και να ήταν μόνο μία λέξη καλά θα ‘ταν! Γίνεται εικόνα, συναίσθημα και αρχίζει να σου τρώει το μυαλό. Αν είσαι μαμά, καταλαβαίνεις ακριβώς αυτό που περιγράφω. Δεν μπορώ να το περιγράψω πιο απλά και ουσιαστικά. Αυτό που μπορώ όμως να πω με σιγουριά είναι ότι αυτή η τόση δα λεξούλα (οι τύψεις, ντε) με τρώει και εμένα. Και το ξέρω καλά ότι δεν πρέπει να της αφήνω κανένα περιθώριο. Βέβαια, μετά σκέφτομαι ότι, εκτός από μαμά, είμαι και άνθρωπος. Όπως κάθε άνθρωπος δεν μπορώ να ελέγξω τα πάντα! Θα κάνω λάθη, αλλά θα κάνω και υπέροχα πράγματα.

Και το καλύτερο σε όλο αυτό το παιχνίδι με τις τύψεις είναι ότι υπάρχει πολυπλευρικότητα… Δηλαδή, δεν αισθάνεσαι τύψεις επειδή δεν έπαιξες λίγο παραπάνω με τα μικρά σου, αλλά και επειδή ασχολήθηκες με το παζλ του μικρού και δεν τελείωσες την αναφορά των πωλήσεων του μήνα… Σκέτη τρέλα δηλαδή…!

Προτίμησες να δουλέψεις από το σπίτι για να είσαι μαζί με τα παιδιά, αλλά το μετάνιωσες γιατί δεν έβγαλες τη δουλειά που θα έπρεπε ή που θα μπορούσες…

Μπορείς να δουλεύεις από το σπίτι, αλλά δεν το κάνεις. Ο λόγος είναι ότι τα παιδιά σε αποσπούν… Και κάθε φορά που το σκέφτεσαι νιώθεις τύψεις που θεωρείς ότι τα παιδιά σου σου… κλέβουν την προσοχή σου.

Δεν θες να δουλεύεις από το σπίτι γιατί θέλεις να δεις και λίγο κόσμο…

ΠερισσότεραΟι Τύψεις Σου, Μαμα, Είναι Περιττές. Μήπως Να Πω Ανυπόστατες?

Mom Tales ή Αλλιώς, Ιστορίες για Μαμάδες

Mom Tales ή μήπως λόγια μαμάδων; Ξέρετε, αυτά που λέγονται μεταξύ τους. Αυτά που όλες οι μαμάδες ξέρουν και που παρ’ όλ΄αυτά θέλουν να τα ξαναμάθουν, να τα ξανακούσουν και να νιώσουν τη δύναμη που έχει το μοίρασμα. Μοιραζόμαστε τις όμορφες στιγμές και γίνονται ομορφότερες. Μοιραζόμαστε τις άσχημες και γίνονται λιγότερο άσχημες. Ζητάμε βοήθεια και για αυτό μπορούμε να κάνουμε περισσότερα και ωραιότερα πράγματα. Οι μαμάδες του Mom Tales το γνωρίζουν καλά!

Μα τι έναι το Mom Tales θα αναρωτιέσαι… Θα σου πω! Είναι αυτό το νέο που συμβαίνει στην πόλη με τη βοήθεια της Nestle. Μια ομάδα μαμάδων που ψάχνει να βρει ιστορίες που θα κάνουν την καθημερινότητα γλυκιά. Μια ομάδα που μοιράζεται σκέψεις, λέξεις, ιδέες, ανησυχίες, ομορφιές και εμπειρίες. Όλα αυτά τα ενώνει, τα ανακατεύει και τσουπ, φτιάχνει ένα βάζο γεμάτο από τα πιο όμορφα λουλούδια. Ένα βάζο μπροστά σε ένα φωτεινό παράθυρο που, χάρις τα μαγικά του φίλτρα, τα λουλούδια δεν μαραίνονται ποτέ! Τα λουλούδια του ανθίζουν και κάθε μέρα γίνονται δυνατότερα και ομορφότερα.

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Κάποια στιγμή τον Οκτώβρη έλαβα ένα mail από την αγαπημένη μου Άσπα που με καλούσε να γίνω μέλος αυτής της ομάδας. Χωρίς δεύτερη σκέψη δέχτηκα. Μετά από ένα μήνα περίπου η νεοσύστατη ομάδα συναντήθηκε, γνωρίστηκε και μοιράστηκε σοφία… μαμαδίστική!

ΠερισσότεραMom Tales ή Αλλιώς, Ιστορίες για Μαμάδες

Ευτυχία μου Εσύ, Απέραντη

Ευτυχία… Είναι άραγε συναίσθημα ή κατάσταση; Αν σκεφτούμε ότι η χαρά είναι το συναίσθημα μέσα από το οποίο εκφράζουμε την ευτυχία μας, τότε να είναι ίσως τελικά μία κατάσταση. Ξέρεις, είναι αυτό που βιώνεις όταν πετυχαίνεις κάποιον στόχο, μια επιθυμία, όταν ζεις κάτι όμορφο, όταν είσαι με αγαπημένα πρόσωπα και τόσα άλλα ακόμα.

Τώρα, σύμφωνα με τα παραπάνω, θα μπορούσες να πεις ότι η ευτυχία είναι κάτι στιγμιαίο ή κάτι με συγκεκριμάνη διάρκεια. Δηλαδή, οι

Photo by Tyler Nix on Unsplash

ευτυχισμένοι άνθρωποι ζουν μονίμως ευτυχισμένες στιγμές; Είναι δυνατόν αυτό να συμβαίνει; Αν αυτό ισχύει, τότε πρόκειται για το μυστικό των μυστικών, το… υπερμυστικό! Δεν θα ΄πρεπε να είχαμε όλοι πρόσβαση σε αυτό; Το ξέρω, πολλά τα ερωτήματα… Αλλά, για να απλουστεύσουμε λίγο τα πράγματα, θα σου πω αυτό: η ευτυχία είναι προσωπική υπόθεση και στάση ζωής.

Θα σου πω μια ιστορία.

Πριν 2 βδομάδες η μικρή σήκωσε πυρετό. Την 4η μέρα την πήγα στο γιατρό, ο οποίος μας είπε οτι η Σοφία είχε ακροαστικά σε παρατεταμένο βαθμό. Αν και δεν ήταν η πρώτη φορα που η μικρή είχε ακροαστικά, αυτή τη φορά ήταν αρκετά σοβαρό. Άρχισε να παίρνει αντιβίωση, αλλά αντί να βελτιώνεται η κατάστασή της, όλο και βάραινε. Έτσι, την πήγαμε νοσοκομείο.

Η Σοφία είχε πνευμονία, η οποία της έκοβε ακόμα και το προσλαμβανόμενο οξυγόνο. Για να μην μακρυγορώ, νοσηλεύτικε για 5 μέρες. Σε αυτές τις μέρες έπαιρνε οξυγόνο, αντιβίωση ενδοφλέβια, αλλά και από το στόμα. Επίσης, ο πνευμονολόγος σύστησε εισπνεόμενη αγωγή 4 φορές την ημέρα. Το να έχει ένα παιδί σχεδόν 4 χρονών όλη μέρα μια μάσκα στο πρόσωπό του και ορό στο χέρι του δεν είναι και κάτι πολύ εύκολο.

ΠερισσότεραΕυτυχία μου Εσύ, Απέραντη

Ευγνωμοσύνη , Ένα Θετικό Συναίσθημα

Photo by Freshh Connection on Unsplash

Ευγνωμοσύνη = η αναγνώρηση κάποιας καλής πράξης που κάποιος έχει δεχτεί και η έκφραση ευχαριστίας για αυτήν.

Τώρα θα μου πεις πώς μου ήρθε αυτό το θέμα… Με απασχολεί πολύ η έννοια της ευγνωμοσύνης, γιατί πιστεύω ότι η ερμηνεία της στα λεξικά χάνει την πραγματική της σημασία και το μεγαλείο της. Αλλά εδώ θα πρέπει να σου πω ότι η Μαρίνα από το Stay At Home Mom ήταν αυτή που με έκανε να θελήσω να βάλω σε μια σειρά τις σκέψεις μου γι αυτό το μεγάλο θέμα, την ευγνωμοσύνη.

Η βασική αφορμή ήταν το challenge της Μαρίνας στο instagram (αναζητήστε το στα highlights : gratitude challe), κατά το οποίο για 25 μέρες σημειώνουμε 3 πράγματα κάθε μέρα που μας κάνουν να νιώθουμε ευγνωμοσύνη.

Στην αρχή του άρθρου παραθέτω τον ορισμό της ευγνωμοσύνης, όπως αυτός παρουσιάζεται λίγο πολύ στα λεξικά. Αυτό που παρατήρησα είναι ότι πουθενά δεν αναφέρεται η λέξη συναίσθημα. Γιατί, αγαπητέ μου αναγνώστη, πρόκειται, κατ’ εμέ, για ένα συναίσθημα θετικό, αμφίδρομo και παρακινητικό. Είναι θετικό γιατί σε κάνει να αισθάνεσαι όμορφα. Είναι αμφίδρομο γιατί το θετικό αυτό συναίσθημα επηρεάζει και το δραστή αλλά και αυτόν που δέχεται την πράξη. Τέλος, είναι παρακινητικό, γιατί από τη στιγμή που θα νιώσεις ευγνωμοσύνη θα θελήσεις και εσύ να την ανταπωδώσεις. Έτσι, όλο αυτό γίνεται σιγά σιγά νοοτροπία και τρόπος ζωής.

Αν κοιτάξεις γύρω σου πάντα θα βρεις τρόπο και αφορμή να νιώσεις ευγνώμων: ο οδηγός που σου παραχώρησε προτεραιότητα, ο καλός σου που έβαλε τα πιάτα στο πλυντήριο, η κυρία στο σούπερ μάρκετ που σου είπε ότι χρησιμοποιεί το τάδε μπαχαρικό στα μπιφτέκια, το παιδί σου που μάζεψε τα άπλυτά του, η μαμά σου που σου είπε ότι θα φτιάξει παστίτσιο για όλους μεσοβδόμαδα και τόσα άλλα μίκρα και καθημερινά γεγονότα. Όλα αυτά αν κάτσεις και τα συνειδητοποιήσεις θα δεις ότι σε κάνουν να χαμογελάσεις, να ξαλαφρώσεις, να βρεις χρόνο για τον εαυτό σου, να δεις ότι γύρω σου υπάρχει ομορφιά.

ΠερισσότεραΕυγνωμοσύνη , Ένα Θετικό Συναίσθημα

DS – Down Syndrome : Αυτά Που Δεν Λέγονται

Πριν 4 χρόνια τέτοια εποχή ήμουν έγκυος στην κόρη μου. Ήμασταν πολύ χαρούμενοι και ενθουσιασμένοι γιατί και περιμέναμε το δεύτερο παιδάκι

Το μαγικό μωρό μου!

μας, αλλά ήταν και κοριτσάκι.Έχοντας ήδη ένα αγόρι ο ερχομός ένος κοριτσιού είναι πάντα καλοδεχούμενος. Το ίδιο θα ίσχυε αν είχαμε ήδη κορίτσι και περιμέναμε αγοράκι. Δεν υπήρχε κάμια υποψία για αυτό που τελικά θα ερχόταν… Η μικρή μας γεννήθηκε με Σύνδρο Down (DS). Κάθε χρόνο τέτοια εποχή αισθάνομαι περίεργα. Νιώθω ένα σφύξιμο μέσα μου γιατί σκέφτομαι το πώς ήμουν και τελικά τί πέρασα όταν γεννήθηκε η Σοφία.

Ας τα πάρω από την αρχή. Δεν θα περιγράψω όλα αυτά τα συναισθήματα που μας κατακλύζουν όταν κρατάμε στην αγκαλιά μας το νεογέννητο παιδί μας. Θα μιλήσω για τα συναισθήματα και τις καταστάσεις που βίωσα εγώ όταν κράτησα στην αγκαλιά μου το νεογγέννητο κοριτσάκι μου με DS.

Φόβος. Αμφισβήτηση. Άρνηση. Απόρρηψη. Ελπίδα. Αγάπη. Απόγνωση. Και πάλι από την αρχή… Αυτή που γνώριζα ότι ήμουν ένιωθα πως είχε… πεθάνει. Ζητούσα απεγνωσμένα την “παλιά μου ζωή” πίσω. Κρατούσα το παιδί μου αγκαλιά και έκλαιγα. Πάνω από το παιδί μου που κοιμόταν. Έδειχνε να νιώθει ασφάλεια και εγώ έκλαιγα για αυτό. Πάντα σκέφτομαι αν το έχει νιώσει όλο αυτό. Πάντα νιώθω ενοχές γιατί ο ερχομός της Σοφίας δεν γιορτάστηκε όπως της αξίζει. Επειδή γεννήθηκε με DS. Και εγώ απλά δεν ήμουν εγώ. Το περίεργο όμως ήταν το εξής: κάθε φορά που την κρατούσα αγκαλιά για να τη θηλάσω ή απλά την κρατούσα ένιωθα πολύ καλύτερα! Τελικά το μωρό μου ήταν μαγικό! Ναι μεν δεν μπορώ να ξεπεράσω τις ενοχές μου, αλλά πάντα σκέφτομαι πόσο όμορφα ένιωθα όταν κρατούσα το μωρό μου αγκαλιά!

Εκείνες οι πρώτες μέρες της ζωής της ήταν πολύ δύσκολες. Μόνοι μας δεν θέλαμε να μείνουμε. Πάντα είχαμε ανάγκη από αγαπημένους ανθρώπους γύρω μας: οικογένεια και φίλους. Δεν έχω παράπονο κανένα. Όλοι ήταν δίπλα μας! Σχεδόν κάθε μέρα στο σπίτι μας είχαμε αγαπημένους που όλοι ήθελαν να κρατήσουν το μαγικό μωρό μου αγκαλιά. Η κάθε συνάντηση είχε πολύ κλάμα, αλλά και γέλιο. Είχαμε γλυκά και φαγητά γιατί ποτέ κανείς δεν ερχόταν με άδεια χέρια. Μαζί με δώρα για τη μικρή και το αγόρι μας, μας φέρναν και μια λιχουδιά!

Και μη νομίζετε ότι είναι εύκολο για όλους αυτούς τους ανθρώπους. Υπάρχουν όλα αυτά τα άβολα συναισθήματα όταν βλέπεις την αδελφή σου, την κόρη σου, την ανηψιά σου, την ξαδέλφη σου,  τη φίλη σου να βρίσκεται σε μια κατάσταση που ούτε η ίδια δεν ξέρει ούτε τι σημαίνει ούτε πώς θα βγει. Τις περισσότερες φορές δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσει σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης. Αλλά να ξέρεις ένα πράγμα. Ακόμα κι αν δεν σηκώσει το τηλέφωνο, θα δει ότι καλέσες. Ακόμα κι αν δεν απαντήσει στο μήνυμά σου, θα το διαβάσει. Ποτέ μην δειλιάσεις να δείξεις ότι είσαι εκεί για αυτήν. Αργά ή γρήγορα θα σε αναζητήσει. Δώσε της χρόνο. Τον χρειάζεται. Και όταν μαζέψει τα κομμάτια της θα ξέρει ότι έχεις δεχτεί τη νέα της πραγματικότητα. Μα πάνω από όλα έχεις ήδη καλοδεχτεί το μαγικό μωρό της.

Ίσως να θες να διαβάσεις και αυτό: Is Down Syndrome Scary?

Το ξέρω. Είναι δύσκολο, αλλά κράτα γερά!

ΠερισσότεραDS – Down Syndrome : Αυτά Που Δεν Λέγονται

Τζερόνιμο Στίλτον : Υπέροχες Περιπέτειες Για Παιδιά

Τον Τζερόνιμο Στίλτον τον γνώρισα τυχαία μια μέρα στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μου. Είχα πάει με τον Πάνο “για να αγοράσουμε κανένα βιβλιαράκι”, όπως χαρακτηριστικά μου είχε προτείνει…

Ψάχναμε, διαβάζαμε, χαζεύαμε, ξεφυλλίζαμε, ώσπου ο βιβλιοπώλης μας πρότεινε τα βιβλία του Τζερόνιμο Στίλτον. Πήραμε ένα τυχαία από το ράφι, το ανοίξαμε και ο Πάνος αινθουσιάστηκε! Τόσο απλά αποκτήσαμε τον πρώτο μας βιβλίο του Τζερόνιμο Στίλτον. Πιο συγκεκριμένα ήταν από τη σειρά ΠΟΝΤΙΚΙΝΓΚ Να Το Βγάλεις Εσύ Το Δόντι Του Δράκου.

Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά. Ποιος είναι ο Τζερόνιμο Στίλτον; Είναι ένας ποντικός από την Ποντικούπολη της Ποντικονήσου σπουδαγμένος παρακαλώ! Έχει πτυχίο Ποντικολογίας, Φιλολογίας και Αρχαιοποντικολογίας. Διευθύνει την Ηχώ των Τρωκτικών, τη μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας του. Στα βιβλία του περιγράφει όλα αυτά τα περίεργα και όμως αληθινά που συμβαίνουν σε αυτόν και στους δικούς του… ποντικούς. Από τις ιστορίες του είναι πολύ εύκολο να καταλάβεις τον ξεχωριστό χαρακτήρα του Τζερόνιμο. Είναι ντροπαλός, ευγενικός, πολύ μορφωμένος και αν με μια πρώτη ματιά φαίνεται φοβιτσιάρης, δεν είναι. Έχει μία πολύ γενναία καρδιά που δεν τον αφήνει να κάνει πίσω και να λιγοψυχήσει μπροστά σε οποιονδήποτε κίνδυνο! Ειδικά αν πρόκειται για το σωστό και το δίκαιο, δεν τον σταματάει τίποτα!

Οι ιστορίες του είναι όλες συγκεντρωμένες σε  βιβλιαράκια 15εκΧ20εκ, ελαφριά, δηλαδή κατάλληλα για μικρά χεράκια και για διάβασμα στο κρεβάτι λίγο πριν τον ύπνο. Η εικονογράφηση υπέροχη και ο λόγος απλός και αρκετά εύθυμος, ώστε να κάνει τους μικρούς αναγνώστες (και όχι μόνο…) να θέλουν να τελειώσουν τις περίπου 130 σελίδες τους (τα περισσότερα έκει κυμαίνονται)  σε μία μέρα!

Τα καλύτερα τα άφησα για το τέλος…

ΠερισσότεραΤζερόνιμο Στίλτον : Υπέροχες Περιπέτειες Για Παιδιά